เก็บหอยหวานปากน้ำกระบี่

เขียนโดย toon
Monday, 07 May 2012

อาหารเป็นปัจจัยสี่ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต แต่ปัจจุบันจะทำงานหาปัจจัยห้า เช่น เงิน มาซื้อปัจจัยสี่ ไม่ค่อยทำงานหาปัจจัยสี่ตรงๆ เราต้องการสร้าง/หาปัจจัยสี่ตามธรรมชาติให้ได้(บ้าง) ต้องการให้ลูกรู้คุณค่าของทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่ ไม่ต้องเสียเงินซื้อ มีอยู่ตามธรรมชาติปลอดภัยกว่าอีกต่างหาก พอผ่านเห็นคนเค้าเก็บหอยตรงปากน้ำในเมืองกันก็เลยแวะถามไถ่ เพื่อศึกษาว่าน้ำจะลงวันไหน เวลาไหน ให้เราลงไปเก็บหอยได้ ได้ความว่าเดือนนึงเก็บได้ 5 วัน คือ 1, 2, 3 ค่ำ และ 14, 15 ค่ำ ช่วงเวลาบ่าย 3 ถึง 5 โมงเย็น วันที่ถามเป็นวัน 14 ค่ำพอดี แต่เราไม่ได้เตรียมตัวไป จึงกลับมาตั้งหลัก ชักชวน เตรียมตัวกันไปหาวันถัดไปเลย ไม่งั้นเดือนนี้หลังจากวัน 15 ค่ำก็จะอดละ เพราะเดี๋ยวปลายเดือนไปกรุงเทพฯ อยู่ไม่ถึงรอบ 1 ค่ำ ... เป็นกิจกรรมที่สนุกมาก มีเรื่องให้ได้เรียนรู้ศึกษามาก และอร่อยมากกกกก :D

Step-by-step, how to build an adobe house (earth house) in the Krabi province, Thailand

เขียนโดย tee
Thursday, 19 April 2012

Want to learn, step-by-step, how to build an adobe house (earth house) in the Krabi province, Thailand with Bann Numthang? Here is your chance!!

Numthang's new adobe house is located in the Krabi province, Thailand and welcomes any volunteer(s) or guest(s) to stay. The volunteer(s) will have a chance to learn the step-by-step process on how to construct an adobe house. This includes how to construct the adobe bricks, laying brick techniques, spreading clay to make an adobe wall, painting the adobe wall, and dirt analysis.

โบรชัวร์ Numthang.Org

เขียนโดย tee
Wednesday, 11 April 2012

Numthang.Org มีแนวคิดไปที่การพึ่งพาตนเองเป็นหลักซึ่งหมายถึง ความสามารถในการมีชีวิตรอดอยู่ได้ด้วยการลดการพึ่งพาผู้อื่น ไม่ใช่จากทั้งรัฐบาล, ลูกค้า, เงินตราและกลไกตลาด เน้นความมีอิสระในการดำเนินชีวิต พยายามทำทุกอย่างที่จำเป็นด้วยตนเอง พยายามตั้งคำถามกับทุกสิ่งที่ใครๆ เขาก็ทำกันว่า มันเป็นสิ่งที่ยั่งยืนหรือไม่ จะเห็นว่าทุกวันนี้เราทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง โดยเฉพาะสิ่งที่จำเป็นต่อการดำเนินชีวิตอย่างปัจจัยสี่ ซึ่งล้วนหามาได้จากการนำเงินเพื่อไปซื้อหามาเท่านั้น เราไม่รู้ที่มาด้วยซ้ำ หากว่าไม่มีคนทำแทน เราจะมีชีวิตรอดอยู่ต่อไปได้หรือไม่ ดังนั้นเราจึงต้องการบรรลุศักยภาพของตัวเอง ด้วยการหันกลับมาทำสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต โดยที่ข้อมูล ทุกอย่างจะถูกนำไปเผยแพร่บนเว็บไซต์ของเรา ขอเชิญไปแวะเวียนเยี่ยมชมกันได้ที่ http://www.numthang.org

บทเรียนนำทาง : แพทยศาสตร์

เขียนโดย toon
Friday, 06 April 2012

เหตุเนื่องมาจากนวดเท้าให้นำทาง ระหว่างนวดแม่ก็คุยไปเรื่อยว่า "เวลาเรานวดเท้าเนี่ยนะ นอกจากช่วยให้ผ่อนคลายแล้ว บางทีก็ยังใช้เป็นการรักษาโรคได้ด้วย เพราะว่าจากเท้าเรามีเส้นประสาทเชื่อมต่อไปถึงอวัยวะอื่นๆ ทั่วร่างกายเลย เช่น นวดๆๆๆ ตรงนิ้วโป้งนี้ จะเชื่อไปถึงสมองของลูก อืม...ตรงไหนอวัยวะอะไรบ้างแม่ก็จำไม่ค่อยได้แล้ว แม่เปิดให้ดูเอามั้ย" นำทางไม่พลาดแน่นอน เวลาคุยเรื่องอะไรจะชอบให้แม่เปิดหาข้อมูลเล่าให้ฟังหรือเปิดรูปให้ดูต่อให้เข้าใจ

Tuna White Sauce

เขียนโดย toon
Tuesday, 13 March 2012

อยากกินก็เลยต้องทำ :D (แต่ถ้าใครแพ้นมวัวไปลองทำอันนี้กินแทนนะ สปาเก็ตตี้ครีมซอสถั่วเหลือง (Spaghetti Soy Sauce))

ไม่สอนเลยได้เรียน(รู้)

เขียนโดย toon
Friday, 10 February 2012

วันนี้นำทางเก็บหิน 7 ก้อนหน้าบ้านมาเล่น นั่งเรียงหินแล้วก็นับเพิ่ม-ลดจำนวนหินตามที่มือตัวเองหยิบเข้า-ออกไปเรื่อยๆ แม่ไม่ตกใจแล้วหลังจากเคยเจอนำทางยกนิ้วบวก-ลบเองให้ฟังมาแล้ว แต่เดี๋ยวนี้ก็แอบ advance มีแบบหลายชั้น "1+1+1 แล้วบวกอีก 1" อะไรอย่างนี้ พอออกไปกินส้มตำกันก็เอาไปเล่นด้วยแล้วก็นั่งบวก-ลบกับหินอีก ไปประชุมหมู่บ้านที่บ้านผู้ใหญ่บ้านก็ทำอีก ตอนเย็นเล่นอีก แต่คราวนี้เก็บ 11 ก้อน แม่เลยขอถ่าย VDO หน่อยนะ บันทึกการเรียนเองของลูกไง

สอนลูกให้ถูกทาง : มีสติรู้กิเลส

เขียนโดย toon
Tuesday, 29 November 2011

ได้อ่านบทความนี้จากหน้า wall ของ พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo ชอบมาก แม้ว่าจะเคยสอนนำทางให้รู้จักตัวเองด้วยการบอกความรู้สึกตัวเองออกมา แต่พอได้อ่านบทความนี้ก็เลยเก็บทริกเล็กๆ มาใช้กับนำทางเพิ่ม และมันก็เยี่ยมยอดจริงๆ ไปอ่านบทความต้นฉบับกันก่อน

มีแม่คนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า วันหนึ่งลูกซึ่งอายุแค่ ๔ ขวบ ไม่พอใจย่ามาก ที่เอาดอกไม้กระดาษของตัวเองมาผสมกัน แทนที่จะแยกคนละสี แม่อาสาว่าจะช่วยแยกให้ แต่ลูกก็ไม่ยอม ยืนยันจะให้ย่าทำให้เหมือนเดิม

ปกติคนเป็นแม่ ถ้ารู้ว่าลูกโกรธย่า แม่ก็จะบอกว่า อย่าโกรธย่านะลูก มันไม่ดี แต่แม่คนนี้ไม่ทำอย่างนั้น แม่ถามว่า

"ลูกโกรธย่ามากใช่ไหมที่มาทำของลูกเสีย ไหนลูกบอกแม่ซิ ว่าลูกโกรธย่าแค่ไหน เท่านี้หรือ"

แล้วแม่ก็กางมือออกเล็กน้อย เด็กยังเงียบ แม่จึงกางมือใหญ่กว้างแบบเท่าฟ้า คราวนี้ลูกกางมือออกเท่าฟ้าเหมือนแม่ แสดงว่าลูกโกรธย่าเท่าฟ้า แถมยังบอกแม่ให้ไปบอกย่าด้วยว่าลูกโกรธย่าตั้งเท่านี้ ถ้าเป็นแม่ทั่วไปก็ต้องตกใจที่ลูกโกรธย่าเท่าฟ้า แต่แม่ไม่ตระหนก แม่บอกลูกว่า ได้เลยลูก แม่จะไปบอกย่าให้ พูดแค่นี้ ลูกก็เดินจากไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม่ไม่ได้สอนลูกให้ต้านกิเลส หรือให้กดข่มความโกรธ แต่แม่ทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนให้ลูกเห็น ว่าตัวเองมีความโกรธแค่ไหน พอเด็กเห็นปุ๊บ สติเกิดขึ้น ความโกรธก็ค่อยๆ หายไป

แม่คนหนึ่งก็เล่าคล้าย ๆ กัน ลูกชื่อน้องเพลง อายุแค่ ๓ ขวบครึ่ง เสียใจเพราะกบตาย ร้องไห้ไม่หยุด ทีแรกแม่ก็ใช้วิธีปลอบใจ แต่พูดอย่างไรก็ไม่ได้ผล แม่เลยเปลี่ยนวิธีใหม่ โดยทำหน้าที่สะท้อนความรู้สึกของลูก แม่พูดกับลูกว่า

"น้องเพลงเสียใจที่กบตายใช่ไหม?"

น้องเพลงก็พยักหน้า เสร็จแล้วแม่ก็นั่งอยู่ข้างๆ กับลูกเงียบๆ ไม่ได้บอกลูกเลย ว่าอย่าเสียใจนะลูก มันเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ถ้าพูดอย่างนั้นเด็กไม่รู้เรื่องนะ แม่เพียงแต่ให้เด็กรับรู้ความรู้สึกของเขาโดยที่แม่เป็นตัวสะท้อน พอแม่พูดอย่างนี้ เด็กก็เห็นความรู้สึกของตัวว่ากำลังเสียใจที่กบตาย ความรู้สึกตัวก็เกิดขึ้น พอความรู้สึกตัวเกิดขึ้น ความเสียใจก็ค่อย ๆ หายไป

แม่กำลังสอนลูกให้รู้ทันกิเลส ให้รู้ทัน อารมณ์อกุศล นี่ก็เป็นวิธีการแบบพุทธ ส่วนใหญ่เราจะใช้วิธีการสอนให้เด็กต้านกิเลส ซึ่งก็ดีอยู่ แต่ว่ามันไม่ใช่เป็นวิธีเดียวที่ใช้ได้ ยังมีวิธีอื่นคือการทำให้เด็กรู้ตัว

พระไพศาล วิสาโล

บทเรียนนำทาง : กรอบแห่งสิทธิและเสรีภาพ

เขียนโดย toon
Monday, 28 November 2011

ส่วนตัวแล้วคิดว่า "สิทธิและเสรีภาพ" ในแต่ละคนคงมีความหมายตามความเข้าใจและความต้องการให้เป็นต่างกันอยู่บ้าง แต่ทุกคนก็จะมีกรอบของศีลธรรมและกฎหมายที่ทำให้เราได้ใช้สิทธิและเสรีภาพอย่างถูกต้องและเหมาะสม เพราะการมีสิทธิและเสรีภาพไม่ได้หมายถึงการทำอะไรก็ได้ตามแต่ใจตนเองต้องการ โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบใดๆ

ปรัชญาคนบ้า

เขียนโดย tee
Wednesday, 16 May 2012

เราไม่เคยเรียกตัวเองว่าเป็น "คนบ้า" แต่คนอื่นมักจะเรียกแบบนั้น "คนบ้า" ในที่นี้หมายถึงคนที่ทำอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน ชาวบ้านที่นี่ประกอบ อาชีพค้าขาย ทำสวนยาง ตัดยาง ตัดปาล์ม นอกเหนือจากนี้ ไม่ใช่คนสมประกอบตามแนวทางที่สังคมกำหนดไว้ 

เรียนหนังสือ เก็บผัก ทำอาหาร ล้างรถ

เขียนโดย toon
Sunday, 13 May 2012

วันนี้เด็กๆ ยังคงมาเรียนกันอยู่แม้จะเป็นวันอาทิตย์ แถมพี่หมิว (ป. 1) ก็ยังติดใจขอมาบ้านนำทางเองด้วย บอกแล้ว...โรงเรียนนำทางใครไม่อยากมาเรียนก็แย่แล้ววว

Maths with The Boy Who Cried Wolf

เขียนโดย toon
Saturday, 12 May 2012

เมื่อวานขอทำไปรอบนึงแล้วแต่ยังไม่เสร็จ วันนี้ทำต่ออีกจนจบเล่ม เล่มนี้ทำพร้อมกันทั้งนำทางและธิลี (วันนี้มีพี่หมิว ลูกพี่ลูกน้องธิลีร่วมด้วยอีกคน) นำทางเขียนลงหนังสือ ธิลีเขียนตอบในกระดาษ

เรียนบ้าง เล่นมาก

เขียนโดย toon
Friday, 11 May 2012

จะบอกว่าเรียนบ้างเล่นบ้างก็ไม่ใช่ เพราะเล่นมากกว่าเรียน (อ้างอิงคำว่า "เรียน" ในความเข้าใจของคนทั่วไป) โรงเรียนนำทางเลยเป็นแนว  "เรียนบ้าง เล่นมาก" หรือเรียกอีกอย่างว่า "โรงเรียนทางเลือก เลือกที่จะไม่เรียน" ... ฮาาาา

กินข้าวริมนา เพ้นท์ผ้าปาเต๊ะ เก็บพันธุ์พืช ณ เกาะกลาง

เขียนโดย toon
Friday, 11 May 2012

ไปเที่ยวเกาะกลางกันมาตั้งแต่วันที่ 6 แล้วแน่ะ แต่เพิ่งเขียน อิอิ (ทริปที่เก่าและนานกว่านั้น เช่น กทม. เชียงใหม่ เชียงราย พังงา บลาๆๆๆ ที่ไม่ได้เขียนลงเลยก็มีอีกเยอะนะ ตั้งแต่ไปลงรูปใน facebook ซะมากกว่าเนี่ย แหะแหะ) จริงๆ ก็ไม่มีบรรยายอะไรมาก เล่าไปตามรูปพอเป็นพิธี แค่ลงไว้อยากให้คนมาเที่ยวกระบี่หนะ ^^