Numthang Community
 
  Numthang.Org
    อ่านว่า "นำทาง"
หน้าแรก » Blogger » Blog เลย » Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
สมัครรับข่าวสารจากทางเรา

ลงทะเบียน ยกเลิก
Main Menu
Main Category
User Menu
E-Mail

รหัสผ่าน

จดจำการล๊อคอิน
ลืมรหัสผ่าน
สมัครสมาชิก
   
ผู้สนับสนุน
ลิงค์
รับบริจาค
$5 US
$10 US
$15 US
50 บาท
100 บาท
200 บาท


สนับสนุนเรา

สมุนไพร เครื่องสำอางค์ ของกิน ของใช้ ปลอดภัย ราคาถูก

Technorati Profile

free counter with statistics

Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง

เขียนโดย toon
Thursday, 05 November 2009


เคยบอกเพื่อนๆ แม่ๆ ไว้ว่า จะเขียนบทย่อบทสรุปของหนังสือ "วิธีการพูดกับลูกโดยไม่ทำร้ายจิตใจของเขา และทำให้เขาร่วมมือยอมทำตามคุณ" (Between Parent and Child ) ให้อ่าน สำหรับเพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้อ่าน และรวมถึงป๊านำทางด้วย ผู้ซึ่งเป็นต้นตอโดยบอกให้แม่อ่านแล้วสรุปให้หน่อย ป๊าไม่มีเวลาอ่านเองแบบเต็มๆ แม่ก็เลยโอเค บอกว่าจะอ่านและเขียนให้

แต่แม่ก็บอกไว้แล้วนะว่า ตอนเขียนก็คงเขียนแบบรวบยอดความคิดตัวเอง คงไม่ใช่นั่งย่อหนังสือเหมือนอย่างที่ทำตอนเรียน แม่จะเขียนจากความรู้สึกรวมๆ ของตัวเอง รวมความคิดจากหนังสือที่อ่าน ไม่เฉพาะเล่มนี้เล่มเดียว แต่คงรวมๆ ที่เคยอ่านๆ มาทั้งหมด รวมความคิดจากประสบการณ์ที่เจอเอง และที่ได้ยินมาด้วย ดังนั้น พอเขียนออกมาจริงๆ แล้ว ก็ไม่อยากจะบอกว่า นี่ตามตำรานะ น่าเชื่อถือ แต่มันเป็นความคิดเห็นของแม่เอง มันก็คงขึ้นอยู่กับความคิดของคนอ่านเองว่าจะคิดเห็นอย่างไร เห็นด้วยหรือไม่ก็ไม่เป็นปัญหา เพราะที่เขียนนี่ไม่ใช่ตำราที่จะออกสอบว่าต้องทำตามนี้จึงจะได้คะแนนเต็ม

แล้วป๊าเคยบอกว่าย่อมาแล้วเดี๋ยวจะ print แปะไว้อ่าน เอ่อ...คงจะไม่ได้แล้วมั้งป๊า เพราะแม่ก็ร่ายยาวพอดู 555

มีหลายประเด็นที่จะคุยให้อ่าน จะพิมพ์รวดเดียวก็คงไม่เหมาะ ก็เลยคิดว่าขอแบ่งเป็นตอนๆ เป็นหัวข้อไป ไม่เรียงตามหนังสือหรืออะไร แต่เอาตามที่อยากเขียนและคิดออก วันนี้ขอเริ่มแบบกว้างๆ ด้วยหัวข้อนี้ เพราะนำทางและเพื่อนๆ กำลังอยู่ในวัย Terrible 2 ที่ใครๆ ก็กล่าวขวัญถึง

2 ขวบ วัย terrible 2...หรอ?
เด็กเล็กๆ พูดไปก็ยังไม่เข้าใจ...หรอ?
ลูกดื้อ งอแง พูดไม่รู้เรื่อง...หรอ?
เด็กเอาแต่ใจ...หรอ?


ถ้าเด็กๆ พูดทำนองเดียวกันนี้กับผู้ใหญ่ได้ เด็กๆ อาจจะพูดว่า

30 ปี วัย fussy 30
ผู้ใหญ่แก่ๆ พูดไปก็ยังไม่เปิดใจ
ผู้ใหญ่(หัว)ดื้อ ง้องแง้ง ฟังไม่รู้เรื่อง
ผู้ใหญ่เอาแต่ตัว(เอง)


จริงมั้ยหนูๆ

แม่เองก็เคยคิดนิดๆ ว่ามันจะ terrible ซักแค่ไหนหว่า ที่ฟังมาแลดูสาหัสเหลือเกิน เล่นเอาพ่อแม่ปวดตับปวดไตกันไปทีเดียว ครั้งแรกที่แม่คิดว่า เอาเข้าแล้วไง โดนเข้าแล้ว ถึงเวลาแล้วหรือนี่ ตอนนั้นซักขวบกว่าๆ (เกินขวบครึ่งนะ) เจอแบบร้องอย่างหนักแล้วลงไปนอนซบหน้ากับพื้น แต่มีเลือกด้วยแน่ะ ถ้าพื้นบ้าน พื้นพรม เธอลงไปซบร้อง แต่ถ้าพื้นถนน หรือพื้นที่ดูดำๆ สกปรกๆ เธอไม่ค๊า เธอแค่นั่งลงร้อง ให้มันได้งี้ ยังมีสติเลือกที่อีกแน่ะ 555

ช่วงนั้นก็เกิดอาการแค่บางวัน อืมมม...จะเรียกว่าบางวันมั้ย เพราะมันก็ไม่ได้เป็นประจำสม่ำเสมออะไรขนาดนั้น เรียกว่ามาเป็นระยะๆ ประปราย นานๆ เจอที พอให้แม่ได้บริหารจิตบ้างว่างั้น 55 ก็รับมือด้วยการใจเย็น ลูกแรงมา เราเบาไป พูดไปแล้วเค้าไม่ฟัง ยังอยู่ในช่วงร้องวี้ดๆ ไม่สนใจจะฟัง เราก็หยุด รออยู่เงียบๆ รอให้สงบสติอารมณ์เย็นลงก่อน แล้วก็ค่อยเข้าไปกอดแล้วคุยกันเล็กน้อย ก็ทำอย่างนี้ตลอด อาการร้องๆๆ กรีดเสียงฟาดหัวฟาดหางจากนำทางก็มีไม่บ่อย และหากเกิดอาการก็จะหายได้เองในเวลาไม่นาน

จากครั้งแรกที่เจอ ผ่านมาไม่นานก็รู้สึกว่าอาการเริ่มหายไป และจนมาถึงวันนี้ (2 ขวบ 2 เดือน เศษๆ) อาการ Terrible 2 (Terrible Twos - คาดว่าใช่ตามที่คนอื่นเค้ากล่าวขวัญกันนะ) สำหรับแม่แล้วรู้สึกว่ามันปกติมาก มันก็แค่อาการงอแงบางครั้งบางคราวที่ไม่ว่าเด็กเล็ก เด็กโต วัยรุ่น หรือแม้แต่ผู้ใหญ่ก็มีไม่ต่างกัน เมื่อเวลาที่เราไม่ได้ดั่งใจอะไรซักอย่าง เราก็อาจจะกลายร่างไปได้ เพียงแต่อยู่ที่การแสดงออกของแต่ละวัยเท่านั้นเอง ยิ่งโตก็(อาจจะ)ยิ่งรู้จักควบคุมอารมณ์หรือการแสดงออกได้ดีขึ้น (ที่ต้องวงเล็บเผื่อ "อาจจะ" ก็เพราะว่ากับคนบางคนวัยวุฒิก็มิได้ช่วยอะไร ไม่ร้องไห้แงๆ เหมือนเด็กๆ แต่สติแตก วีนแตกซะยิ่งกว่าเด็กก็มี) และที่สำคัญเด็กเล็กๆ บางครั้งยังไม่สามารถพูดบอกหรือสื่อความรู้สึก ความต้องการ ของเค้าออกมาได้หมดอย่างที่ใจเค้าต้องการ และเมื่อพ่อแม่หรือคนอื่นไม่เข้าใจ และไม่สามารถตอบสนองความรู้สึกเค้าได้ถูกจุด เค้าก็เลยหัวเสีย หงุดหงิด และทำอะไรไม่ถูก เมื่ออธิบายไม่ได้มาก ก็เลยทำได้แค่ร้องแสดงความไม่พอใจ ไม่สบอารมณ์ออกมา เพื่อบอกให้รู้ว่า ไม่ใช่น๊าาาา หนูไม่เอาแบบนี้

ถ้าพ่อแม่และคนรอบตัวเข้าใจสักหน่อยว่า เค้าก็แค่ไม่สบอารมณ์เหมือนที่เราๆ ก็มีบ้าง เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไปสติแตกปวดหัวอะไรกับอาการนี้ เค้าก็แค่ระบายออกเหมือนอย่างที่เราเองก็ทำ เราอาจจะระบายออกด้วยการตีหน้ายักษ์ โวยวายกับคู่กรณี บ่นให้เพื่อนฟัง หรือแอบนั่งเซ็งทำใจเงียบๆ คนเดียว ดังนั้น สิ่งที่เราควรทำคือ เข้าใจและยอมรับอารมณ์ของลูก ลูกมีอารมณ์ได้ มีความต้องการได้ ไม่เข้าใจเราได้ เราต้องรู้ทันความรู้สึกของลูก แล้วก็สะท้อนความรู้สึกของเค้าออกมาได้ บอกว่าเรารู้ว่าเค้ารู้สึกยังไง สะท้อนสิ่งที่เค้าคิดออกมา เค้าจะได้เย็นลงเพราะรู้ว่าสิ่งที่เค้าจะสื่อ แม่เข้าใจนะ สิ่งที่เค้ารู้สึก แม่รู้และยอมรับนะ ถ้าเราบอกเค้าได้ว่าหนูไม่พอใจเพราะอะไร อีกหน่อยพอเค้าบอกเองได้ เค้าก็จะสามารถถ่ายทอดให้เราเข้าใจได้ดี ต่อไปเค้าจะได้รู้จักอารมณ์และก็รู้เท่าทันอารมณ์ตัวเอง คนที่รู้ทันอารมณ์ตัวเองก็คือคนที่มีสติ มีสติแล้วก็จะได้จัดการได้ถูกทาง

สิ่งที่จะทำต่อไป ไม่ใช่อธิบายหรือบ่นให้มันยืดยาว คิดถึงว่าเวลาเราอารมณ์ไม่ดีเราต้องการอะไร เราก็แค่ต้องการคนที่รับฟังและ(ทำเหมือน)เห็นด้วยกับเรา มันจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้นกว่าจะมีใครมาค้านหรือมาร่ายเหตุผลร้อยแปดในตอนนั้น (แม้ว่าเค้าจะพูดถูก) และการพูดไปทั้งๆ ที่ลูกก็ยังกรีดเสียง ไม่พร้อมรับฟัง แม่มิต้องกรีดเสียงพูดแข่งกับลูกเหรอ ให้เวลาสักหน่อย เมื่อเค้ารู้ว่าเราเข้าใจเค้าแล้วเค้าจะสงบได้เร็ว

เมื่อลูกสงบแล้ว ต้องรีบสอนเลยมั้ย ต้องรีบอธิบายเหตุการณ์เมื่อกี๊เลยมั้ย ไม่จำเป็นเลย ถ้าบอกเค้าไปแล้วว่าเราเข้าใจเค้า เราก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความเรื่องนั้นอีก หากเรื่องนั้นเป็นสิ่งที่เราไม่อยากให้ลูกทำอีก เป็นสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร ก็ควรที่จะหาโอกาสสอนทีหลังเมื่อสบโอกาสตามแต่เรื่องนั้นๆ (การจะสอนยังไงก็แล้วแต่เรื่องอีกหละนะ ถ้าจะให้พูดถึงคงต้องแยกไว้ต่างหาก) เมื่อลูกเงียบ ลูกจบ เราก็ควรจบ หากจะพูดจริงๆ ก็พูดให้สั้นและกระชับที่สุด มิใช่บ่นร่ายยาวฉายซ้ำ เด็กไม่อยากฟัง เหมือนที่เราเองเคยบ่นตอนเด็กๆ ว่า ผู้ใหญ่ขี้บ่นจัง

ทีนี้สิ่งที่เราต้องทำก็คือ การช่วยสอนให้เค้ารู้จักแสดงออกหรือระบายอารมณ์อย่างถูกต้องเหมาะสม ลูกโมโหได้ งอแงได้ ง่วงได้ โกรธได้ เหมือนเราๆ แต่จะทำยังไงถ้ามีอารมณ์เหล่านี้แล้ว จะแสดงออกยังไงให้ดี การสอนเรื่องนี้ที่ดีที่สุดก็คือ การที่แม่ตอบโต้พฤติกรรมต่างๆ ของเค้านี่เอง

แม่ไม่พอใจได้ โมโหได้ โกรธลูกได้เหมือนกัน บอกเค้าว่าแม่ไม่พอใจได้ แต่บอกด้วยการบอกกล่าว ไม่ใช่ดุด่าหรือโวยวายหรือบ่นให้มากความ พูดแบบเรียบๆ แสดงความไม่พอใจด้วยคำพูดและสีหน้าได้แบบไม่รุนแรง ลูกจะได้เห็นว่า แม่โมโหได้แต่แม่รู้จักที่จะบอกดีๆ นะ แม่โมโหแต่แม่ก็จะไม่โวยวายนะ แม่โมโหแต่แม่ก็ไม่ปาของ ไม่ดิ้นกับพื้นนะ ทำเป็นตัวอย่างก่อนอันนี้สำคัญ มันใช้เวลาในการให้เด็กซึมซับ แต่ได้ผลกว่าในระยะยาว

การตอบโต้ของแม่จะทำให้เค้าค่อยๆ ซึมซับแล้วรู้ว่า ถ้าไม่พอใจจะแสดงออกยังไง บอกได้แม่จะเข้าใจ และก็เหมือนกับว่าเป็นการปลูกฝังว่าไม่ใช่ใครทำเราแรงเราต้องตอบกลับแรง ถ้าแม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ที่แรงกลับ ตี หรือบังคับ หรือข่มขู่ หรือดุด่าว่ากล่าว อาจจะหยุดเด็กได้แค่ตอนนั้นแต่จะไม่ช่วยให้เค้าเปลี่ยนพฤติกรรมได้ แล้วมันก็จะเกิดขึ้นอีก และในอนาคต อีกหน่อยใครแกล้งเค้าเค้าก็อาจจะตอบกลับแบบเดียวกันกับที่โดน รู้แต่จบปัญหาด้วยความรุนแรงและการเอาชนะ ซึ่งเค้าควรจะรู้จักตอบกลับอย่างสงบ รู้ว่าตัวเองไม่พอใจแต่ไม่ใช้ความรุนแรงนะ ไม่ใช่ว่าคนมีแรงมีอำนาจมากกว่าจะชนะนะ เหมือนกับที่แม่ชนะเค้าเพราะแม่ดุเค้าได้ตีเค้าได้

ตอนแรกๆ แม่ก็ทำแค่อย่างที่เล่าไปคือ ถ้าพูดแล้วหยุดไม่ได้แม่ก็เงียบแล้วรอก่อนค่อยปลอบค่อยอธิบายทีหลัง แต่ตอนนี้แม่เปลี่ยนใหม่ แม่จะหาสิ่งที่ลูกต้องการสื่อจริงๆ ให้ได้ก่อน แล้วพูดออกไปตามที่คิดว่าลูกรู้สึก พูดด้วยความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ ซึ่งมันได้ผลกว่า! (ไม่ต้องทนฟังเสียงร้องนานเท่าเดิม)

ยกตัวอย่าง

วันหนึ่ง เราจะออกไปส่งของในเมืองกัน ทีนี้ต้องรอป๊าไปเอารถที่โกดังก่อน นำทางก็เอาเลยสิ ปะป๊า ปะป๊าาาาาาา จะไปกับป๊า จะไปเอารถ แม่ก็บอกว่าป๊าไปเอารถก่อนนะแล้วเดี๋ยวกลับมารับแม่กับหนูไง เราไปเล่นรอป๊ากันก่อนเนอะ ก็ยอมเข้ามาเล่นนะ แต่... แม่ทำอะไรก็ไมถูกใจ

แม่เอาอันนี้สิ
ไม่ใช่ๆ ทำแบบนี้
ต้องจับแบบนี้
แง้วๆๆๆ แล้วก็ร้องไห้แงงงงงงงง


เอ่อ แม่ก็ทำตามขั้นตอนการเล่นของลูกแล้วนะ แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจเธอซะที ทีนี้แม่ก็เลยหันไปโอบลูกแล้วพูดว่า

หนูอยากไปเอารถกับปะป๊าใช่มั้ย กลัวป๊าไม่กลับมารับใช่มั้ยคะ

นำทางนิ่งแล้วพยักหน้าหงึกๆ แล้วก็หยุดร้องไห้ แม่เห็นว่าดูท่าทางจะสงบสติแล้วก็เลยพูดต่อนิดหน่อย

ป๊าไม่ทิ้งลูกหรอก แม่ก็ต้องรอป๊าเหมือนกัน เราเล่นรอป๊ากันก่อนเนอะ

นำทางพยักหน้าหงึกๆ อือๆ แล้วทีนี้ก็เล่นรอได้อย่างสงบ

นำทางไม่ได้อารมณ์เสียที่แม่เล่นด้วยไม่ถูกใจ หรือจะเอาแต่ใจว่าแม่จะต้องทำตามที่ตัวเองสั่ง แต่จริงๆ แล้วนำทางกำลังกังวลถึงเรื่องที่ป๊าออกไปก่อน กลัวว่าจะไม่ได้ไปด้วย ไม่มั่นใจว่าป๊าจะมารับจริงหรือเปล่า เมื่อแม่เข้าใจลูกและบอกแทนลูกได้ตรงจุด และแม่ให้ความรู้สึกมั่นใจกับลูกได้ นำทางก็เลยสบายใจและมั่นใจขึ้น จึงยินดีที่จะรอต่อได้

ถ้าเกิดว่าแม่ไม่เข้าใจ หรือแม่ไม่ยอมรับความรู้สึกลูก บางคนก็อาจจะตอบโต้แบบนี้

แม่ก็เล่นแล้วไง แม่ก็ทำตามที่บอกแล้ว หนูจะเอายังไงอีก
ลูกต้องรอสิ หนูต้องรู้จักรอ เดี๋ยวป๊าก็มา


หรือ

โอ๋ๆ อย่าร้องไห้นะ ไม่ต้องร้อง

หรือ

ปล่อยให้ร้องไป รอป๊ามาถึง
รอให้เงียบ แล้วค่อยอธิบายกันใหม่ (อย่างที่แม่เคยทำ)


เหล่านี้ไม่ช่วยให้เด็กรู้จักการจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้เลย แล้วเด็กก็ไม่ได้รับรู้ด้วยว่าแม่เข้าใจเค้า ถ้าเรายอมรับและเข้าใจเค้า เค้าก็จะมีความรู้สึกที่ดีที่จะบอกกล่าวสิ่งต่างๆ กับแม่ รู้ว่าแม่จะเข้าใจและรับฟัง และก็ยังทำให้เป็นคนที่มีความมั่นคงทางใจมากขึ้นเพราะสามารถแสดงออกได้ (อย่างเหมาะสม)

การปลอบทำนองว่า ไม่ต้องร้อง ไม่ต้องกลัว แม่คิดว่ามันจะเหมือนกับว่า สิ่งที่เค้ากลัวนี่มันไม่ควรกลัวหรอ ความรู้สึกของเค้าไม่ถูกต้องหรอ เค้าอาจจะกลายเป็นคนที่ขาดความมั่นใจไป หรือไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองรู้สึก แม่เองก็เคยพูดบ้าง อย่างเช่น นำทางมักกลัวเสียงดังๆ เมื่อก่อนแม่ก็ปลอบว่า โอ๋ๆ ไม่ต้องกลัว คุณแม่อยู่นี่นะ แต่เดี๋ยวนี้แม่จะพูดว่า ลูกกลัวหรอ ตกใจเพราะเสียงดังใช่มั้ย แม่ก็หนวกหูเหมือนกัน เราเข้าไปในครัวกันดีกว่า ที่แม่พูดอย่างนี้เพราะแม่อยากบอกให้ลูกรู้ว่าความรู้สึกนี้มันไม่ผิด ถ้าลูกจะรู้สึกอะไรลูกก็บอกตรงๆ ได้ ลูกกลัวได้ แต่เราจะทำยังไงต่อไป จะแก้ปัญหานี้ยังไง

แม่ยอมรับว่าแม่เองก็มีอาการหลุดอยู่บ้าง (หรือที่แม่ๆ ชอบเรียกกันว่า ปรี๊ดแตก) แต่แม่ก็ไม่ใช้การลงโทษ ตี หรือใช้ความรุนแรงใดๆ จัดการกับลูก อันที่จริงปรี๊ดแตกของแม่มักไม่ใช่ปรี๊ดเพราะลูก แต่ปรี๊ดป๊า 555 เพราะว่าบางทีตอนที่หมดมุขจะล่อลูกแล้ว หรือหมดแรงจะจัดการกับลูกแล้ว เริ่มเหนื่อยใจ ก็อยากจะให้ป๊ามาเสียบแทนบ้าง แต่ป๊าชอบทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวหนะสิ ไอ้นี่แหละที่ทำให้แม่ปรี๊ดแตก

ส่วนถ้าจะหลุดกับลูก แม่ก็มีบ้างเหมือนกัน แต่ก็จะหลุดแบบเงียบๆ อย่างเช่น บางทีหมดมุขแล้วหงะ แล้วแม่ก็เริ่มนอยละ เริ่มจะหมดความอดทน ก็จะแบบเงียบเลย บอกลูกแค่ว่า แม่ไม่พอใจเรื่องนี้ แล้วก็เงียบไปเลย ไม่บ่นให้มากความ

อย่างเช่น เรื่องไม่ยอมให้แม่แปรงฟันให้ (แต่ตัวเค้าเองแปรงเองแล้ว แล้วเค้าบอกว่าเค้าแปรงแล้ว แต่แม่บอกว่ามันไม่สะอาดพอ) แม่ก็ล่อไปล่อมา หามุขสุดฤทธิ์ มีบางวันสุดท้ายก็ยังไม่ยอมอีกแม่ก็เงียบเลย แบบว่าเหนื่อยและโมโหแล้วเฟ้ย ก็บอกว่า

หนูไม่ให้แม่แปรงให้ แม่ก็ไม่แปรงก็ได้ แต่แม่โมโหแล้ว แม่ไม่อยากคุยแล้ว

แล้วก็เงียบไปทำอะไรของตัวเองต่อไป

(วิธีการนี้ก็ไม่ได้แนะนำว่าเป็นทางเลือกหนึ่งที่ควรใช้ การใช้วิธีแบบนี้ ก็เป็นการขู่ลูกเหมือนกัน ลูกจะทำด้วยยอมจำนน กลัวแม่ไม่ยุ่งด้วย แต่ไม่ได้ช่วยให้เค้าสำนึกว่าเค้าควรจะต้องทำ หรือทำด้วยความยินดี ซึ่งสิ่งที่แม่ปลูกฝังนำทางต่างๆ แม่จะพยายามหาทางทำให้ลูกรู้สึกชอบที่จะทำได้ด้วยตัวเอง แต่อย่างที่บอก อันนี้แม่เป็นเมื่อหลุดแล้วจริงๆ)

นำทางก็จะแบบรู้แล้วถ้าแม่เงียบนี่ คือโกรธมากๆ ละ เค้าก็จะแบบบางทีถ้าป๊าอยู่ด้วย ก็จะหันไปหาที่พึ่งคือป๊าแทน ป๊าก็จะบอกว่า แม่โกรธแล้วเห็นมั้ย หนูแปรงเองมันไม่พอ ไม่สะอาด แม่เลยอยากช่วยแปรงให้ บางทีลูกก็จะกุ๊งกิ๊งๆ เฉไฉไรไปสักพักแล้วก็ค่อยๆ เดินมาหาแม่เอง หยิบแปรงมาส่งให้ แล้วบอกว่า ให้แม่แปรงให้ แม่ก็หันมาหา ยิ้ม แล้วก็ ดีแล้ว หนูหัดแปรงเองก็ดีแล้วลูก แต่มันไม่พอ แม่ช่วยนะ

บางทีก็อาจจะเก๊ก ไม่ยอมให้แม่แปรงอยู่ดี แล้วก็หันไปให้ป๊าแปรงให้แทน ก็โอเค แล้วพอแปรงเสร็จก็จะค่อยมาหาแม่บอกว่า ป๊าแปรงให้แล้ว ปากหอมแล้ว มาให้แม่หอม (แอบง้อว่างั้น อิอิ)

ก่อนจบตอนนี้ ขอทิ้งท้ายไว้ว่า เราต้องเคารพในความรู้สึกและความคิดของลูก บางอย่างที่เค้าไม่พอใจ และตอนนั้นเราเองก็ไม่พอใจ แต่มันก็เป็นเพราะคิดคนละอย่าง เหมือนอย่างผู้ใหญ่ทะเลาะกันหนะแหละ บางทีเราคิดแต่ว่าเด็กไม่รู้เรื่อง สิ่งที่เด็กทำมันผิด ไม่ถูก ลูกควรจะเข้าใจอย่างนี้ เราควรจะบอกทางที่(เราคิดว่า)ถูกให้เค้า แต่บางทีบางอย่าง มันอาจจะไม่ใช่เรื่องผิดที่ลูกเค้าจะคิดหรือจะอยากทำอีกอย่างที่มันขัดกับเราก็ได้ ถ้าเราไม่ฟังลูกบ้าง เอาแต่บอกว่า ไม่ ลูกต้องทำตามที่แม่บอก ตี บังคับ ... เรานี่แหละที่เอาแต่ใจ

ลิงค์ถาวร

 
 

 อ็อด แม่น้องปาล์ม


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
.

ผู้โพสต์ : อ็อด แม่น้องปาล์ม [Fri, 06 Nov 2009 03:57 124.120.125.243]

 เจี๊ยบแอนด์ฟ้าใส


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 2 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
อ่านแล้ว ทำให้รู้ว่า แม่ดื้อกว่าลูกเยอะ
ผู้โพสต์ : เจี๊ยบแอนด์ฟ้าใส [Fri, 06 Nov 2009 04:55 58.137.94.181]

 Puk


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 3 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
นี่รออ่านเลยนะนี่ อิๆๆ

พออ่านแล้วนึกถึงหนังสือเล่มนึงเลย ชื่อ หนังสือ “ลูกไม่ดีแก้ที่พ่อแม่ พ่อแม่ไม่ดีแก้ที่ลูก”
ถ้าอยากลองอ่าน เข้าไป download นะ

http://dhammasatta.igetweb.com/index.php?mo=21&list&catid=965&p=2
ผู้โพสต์ : Puk [Fri, 06 Nov 2009 07:41 125.24.198.245]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 4 Re: Puk
พออ่านแล้วนึกถึงหนังสือเล่มนึงเลย ชื่อ หนังสือ “ลูกไม่ดีแก้ที่พ่อแม่ พ่อแม่ไม่ดีแก้ที่ลูก”

มีละค่ะเจ๊ แต่อ่านไปนิดเดียว ประมาณว่าเห็นชื่อก็รู้ละ แล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่คิดอยู่ตั้งแต่ต้นเลยไม่ได้อ่านมาก คิวเล่มอื่นๆ ที่สนใจกว่ายังมีอีกยาว
ผู้โพสต์ : toon [Fri, 06 Nov 2009 08:10 118.173.53.239]

 tee
Numthang.Org

ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 5 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เบาแรงไปเยอะ อนาคตของผู้กุมชะตากรรมมนุษยชาติก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ผู้โพสต์ : tee [Sun, 08 Nov 2009 13:46 118.173.57.184]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 6 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เบาแรงไปเยอะ อนาคตของผู้กุมชะตากรรมมนุษยชาติก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ไม่เลิก -"-
ผู้โพสต์ : toon [Sun, 08 Nov 2009 17:58 118.173.57.184]

 มน.พู่ไหม


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 7 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เหนื่อยใจจริงๆกับเด็กวัยนี้ แต่สรุปสุดท้ายสงสัยพู่ไหมก็คงเหนื่อยใจกับแม่คนนี้เหมือนกัน
ผู้โพสต์ : มน.พู่ไหม [Mon, 09 Nov 2009 08:48 124.120.162.128]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 8 Re: มน.พู่ไหม
พี่เอ๋มาได้ยังไงค๊า

เหนื่อยใจจริงๆกับเด็กวัยนี้ แต่สรุปสุดท้ายสงสัยพู่ไหมก็คงเหนื่อยใจกับแม่คนนี้เหมือนกัน

555
ผู้โพสต์ : toon [Mon, 09 Nov 2009 08:58 118.173.54.25]

 แม่น้ำหวาน


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 9 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง


ผู้โพสต์ : แม่น้ำหวาน [Mon, 09 Nov 2009 09:11 58.10.158.136]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 10 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เอ๊า พี่แตมาอีกคน แหมๆๆ เกิดจะรวมรุ่นบ้านลูกหมูฯกันขึ้นมา 555
ผู้โพสต์ : toon [Mon, 09 Nov 2009 09:46 118.173.54.25]

 พ่อน้องเอญญ่า


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 11 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เยี่ยมมากครับ ผมเองก็เครียดกับเรื่องนี้มาก ลูกสาว2ขวบ7เดือน ดื้อสุดๆ ขี้โวยวาย ร้องไห้ง่ายๆ
พยายามอยู่ครับ บทความของคุณ ช่วยได้มากครับ
ผู้โพสต์ : พ่อน้องเอญญ่า [Tue, 11 May 2010 03:46 118.173.9.228]

 cheekimommy


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 12 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
กำลังเจอลูกสาวเป็นแบบนี้เหมือนกันเลย จะลองทำดูตามที่แนะนะนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
ผู้โพสต์ : cheekimommy [Wed, 30 Jun 2010 06:06 183.89.81.98]

 Top


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 13 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
เป็นเรื่องราวที่มีประโยชน์มากๆเลยครับ ขอบคุณมากครับ
น่ายินดีแทนน้องนำทางจังที่มีคุณแม่เข้าใจลูก...
ผู้โพสต์ : Top [Thu, 01 Jul 2010 02:39 58.147.73.111]

 แม่น้องเวสป้า


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 14 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ลูกชาย 3 ขวบ 7 เดือน เวลาโมโห โกรธง่ายมาก เล่นกับพี่ไม่ถึง 10 นาที ก็โกรธ ทุบตีพี่ ทำร้าย ทำลายข้าวของ โวยวาย หน้างอ แสดงออกได้ชัดเจนว่าโกรธ พอดีลูกอยู่กับยายตอน 2 ขวบ จน 3 ขวบ เพิ่งรับมาอยู่ด้วยตอนเข้าเรียนอนุบาล รู้สึกว่าลูกจะมีปัญหาแน่ ๆถ้ายังแก้ไม่ได้ คุณพ่อก็เอาแต่ดุ และก็เล่นตีแบบแรงๆ เขาบอกว่าลูกผู้ชายต้องทำแบบนี้ เราก็ไม่เคยเลี้ยงลูกชาย หรืเคยเป็นผู้ชาย แต่คิดว่าคงไม่ใช้แบบนั้นแน่ๆ ก็พยายามให้เขาสวดมน ทำสมาธิ เกือบทุกวัน แต่แม่ต้องทำงานอาทิตย์หนึ่งนอนกับลุกได้ ซัก 2- 3ครั้งเอง ใครมีวิธีแก้ไข นอกจากวิธีที่กล่าวมาข้างบนบ้างไหมค่ะ เพราะคิดว่า วิธีดูแลแบบใกล้ชิดและเป็นตัวอย่างที่ดี คงยากมาก เพราะคุณพ่อเขาไม่เข้าใจหรอก เคยทะเลาะกันหลายครั้งเรื่องนี้เขาไม่เข้าใจ จะมีวิธีบอกสามียังไงให้เขาใจ เขาเป็นคนโมโหร้ายด้วย ถือว่าสสงสารเด็กตาดำ ๆคนนี้ด้วยเถิด เพราะถ้าเขาโตกว่านี้คงจะแก้ไขได้อยากแล้ว สงสารเขามากเลยตอนนี้ สงสารตัวเองด้วยที่ไม่มีโอกาสได้ดุแลลูกทุกวัน เพราะเราฐานะไม่ดีพอที่จะเลิกทำงาน

ขอบคุณข้อความ ข้อมูลดีๆ ที่โพสมานะค่ะ นานๆ จะมีโอกาสเข้ามาหาข้อมูล งานเยอะมากๆ แต่ก็พยายามอยู่จะมารับฟังข้อมูล ดี ๆ บ่อยขึ้น ขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ

ผู้โพสต์ : แม่น้องเวสป้า [Sat, 03 Jul 2010 10:45 58.147.24.151]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 15 Re: แม่น้องเวสป้า
สำหรับคุณพ่อ ถ้าคุณแม่คุยกันเองแล้วคุณพ่อไม่เข้าใจ ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ถ้าคุณพ่ออ่านหนังสือก็ลองหาหนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยาการเลี้ยงเด็กทั่วไปให้อ่านก็ได้ค่ะ หรืออาจจะต้องหาคนกลางคุยให้ดีมั้ยคะ อย่างเช่น คุณย่า คุณยาย หรือใครที่คิดว่าคุณพ่อจะยอมรับฟัง หรือไม่ก็ให้คุยกับคุณหมอเด็กเวลาที่พาลูกไปหาหมอ ไปฉีดวัคซีน (อาจจะนัดแนะเตี๊ยมกับคุณหมอไว้ก่อนว่าให้ชวนคุยเรื่องนี้)

ส่วนคุณลูก อย่างน้อยช่วงเวลาว่างที่เจอกัน วันหยุด ก็พยายามคุยกับลูกมากๆ นะคะ ชวนพูดคุยสอบถามเค้ามากๆ ว่าหนูทำอะไรตอนแม่ไปทำงาน ที่โรงเรียนเป็นยังไง เพื่อน, คุณครูเป็นยังไงบ้าง หนูชอบเรียนอะไร ชอบทำอะไร ฯลฯ หาเรื่องคุยเยอะๆ ให้เค้าบอกเล่าเกี่ยวกับตัวเองให้ฟัง แต่ละวันก็ถามความคิดความรู้สึกของเค้า สังเกตุดูเค้าว่าอารมณ์วันนี้เป็นยังไง ถ้าดูไม่ดีก็คุยกันว่ามีเรื่องอะไรที่ไม่พอใจ หงุดหงิดอะไรมา แล้วก็รับฟังเฉยๆ ไม่ว่าเค้าจะตอบว่ายังไง ถ้าจะมีเรื่องมา ทะเลาะกับเพื่อน โมโหพี่ งอนพ่อ หรืออะไรก็ตาม ก็แค่รับฟังและพยายามทำให้เค้ารู้ว่าแม่เข้าใจว่าเค้ากำลังรู้สึกไม่ดีนะคะ เห็นอกเห็นใจเค้า อย่างน้อยให้เค้าได้บอกออกมา และรู้ว่ามีคนฟังและเข้าใจ เค้าจะรู้สึกดีขึ้นค่ะ จะผิดจะถูกค่อยพูดกันทีหลังต่างหากเมื่อมีจังหวะที่ดีที่จะสอนได้

คนพี่อายุเท่าไหร่คะ ลองคุยกับพี่ดูด้วย ให้ช่วยดูแลน้อง น้องดื้อ งอแง เกเร ก็ให้พี่สอนได้ ไม่ใช่ให้ยอมนะคะ

สอนพ่อคงจะยากกว่าสอนลูกนะคะ สอนลูกเราเองดีกว่าค่ะ ค่อยๆ ทำไป ค่อยๆ หาทางพูดคุย ทำความเข้าใจ ใกล้ชิดให้มากขึ้นค่ะ

เอาใจช่วยนะคะ เดี๋ยวคงหาทางที่ลงตัวได้ ^^
ผู้โพสต์ : toon [Sun, 04 Jul 2010 04:14 111.84.137.140]

 แม่ลูกสอง


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 16 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ไม่รู้ว่าจะจัดการกับลูกอย่างไรดี บางที่ก็ตีบาง แต่รู้สึกว่าถ้าตีบ่อยๆ แล้วน้องจะแสดงอาการก้าวร้าว
แต่ว่าบางครั้งอยากจะระงับอารมณ์ของแม่เอง พยายามทำใจว่าจะไม่ใช้อารมณ์กับลูก
อยากรู้วิธีจัดการกับตัวเองว่าจะทำอย่างไรดี

ผู้โพสต์ : แม่ลูกสอง [Thu, 30 Sep 2010 05:55 58.9.169.91]

 ming


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 17 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ลูกสาวตอนนี้อายุ 1 ขวบ 7 เดือน งอแงมากๆเลยค่ะ จะให้อุ้มตลอดเลยทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ จะทำได้ก็ต้องรอให้หลับอย่างเดียว เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย. มาเป็นตอนที่ไม่สบายครั้งล่าสุดไปฉีดวัคซีนมาแล้วก็งอแงมากๆ บางที่ดิฉันโมโหก็ตีเขา ดิฉันอยากทราบว่าจะต้องทำอย่างไร ขอบคูณมากนะค่ะที่ให้คำปรึกษา.ช่วยตอบกลับด้วยนะค่ะ
ผู้โพสต์ : ming [Tue, 07 Feb 2012 03:28 182.53.232.224]

 toon


ผู้ดูแลเนื้อหา
ความคิดเห็นที่ 18 Re: คุณ ming
ลูกสาวตอนนี้อายุ 1 ขวบ 7 เดือน งอแงมากๆเลยค่ะ จะให้อุ้มตลอดเลยทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ จะทำได้ก็ต้องรอให้หลับอย่างเดียว เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย. มาเป็นตอนที่ไม่สบายครั้งล่าสุดไปฉีดวัคซีนมาแล้วก็งอแงมากๆ บางที่ดิฉันโมโหก็ตีเขา ดิฉันอยากทราบว่าจะต้องทำอย่างไร ขอบคูณมากนะค่ะที่ให้คำปรึกษา.ช่วยตอบกลับด้วยนะค่ะ

บางทีเค้าอาจจะไม่สบายตัวจากการป่วยเลยหงุดหงิดงอแงนะคะ แล้วเด็กเล็กๆ ไม่สบายก็จะอ้อนและต้องการให้อยู่ด้วยมากๆ อยู่แล้วค่ะ อีกอย่าง เด็กจะเป็นอย่างนึงคือ ถ้าเรียกร้องดีๆ หรือธรรมดาแล้วไม่ได้ ก็จะเรียกร้องแบบไม่ดีและยอมที่จะได้รับการสนใจกลับแม้จะเป็น negative (ถูกดุ ถูกตี)

เข้าใจคุณแม่นะคะว่ามีอะไรอย่างอื่นต้องทำ อุ้มตลอดคงไม่ไหว ตูนก็มีแบบเวลาต้องทำงานหรืออยากพักตัวเองเฉยๆ แต่ลูกต้องการให้เล่นด้วยตลอดเวลา พูดดีบ้าง ดุบ้าง ก็มีไปตามอารมณ์ค่ะ ก็พยายามเข้าใจลูกด้วยนะคะว่าเค้าก็มีความจำเป็นแบบเด็กๆ ของเค้าเหมือนกัน เค้าเข้าใจไม่ได้ว่าทำไมเรื่องของเราสำคัญกว่า ถ้ามีคนช่วยดูลูกคุณแม่ก็ผละไปก่อนก็ได้ค่ะก่อนที่จะโมโหลงมือลงไม้ สงบลงแล้วค่อยกลับมาคุยกับลูกใหม่ หรือพยายามให้ลูกไปอยู่ด้วยใกล้ๆ ให้เค้าทำที่ทำได้ หรือหยิบๆ จับๆ ไปด้วย ชวนคุยชวนทำให้สนุก จะได้อยู่ใกล้คุณแม่ได้ แล้วคุณแม่ก็ได้ทำอย่างอื่นไปด้วยค่ะ สู้ๆ นะคะ
ผู้โพสต์ : toon [Tue, 07 Feb 2012 15:58 118.173.53.34]

 เนตร


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 19 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ขอบคุณมากเลย อ่านแล้วทำให้เข้าใจลูกมากขึ้น ตอนนี้น้องขวบ กับ 7 เดือน อยู่ ๆ ก็เกิดอาการงอแง จากที่เคยตื่นมาก็ยิ้่ม กลายเป็นเงียบ ไปถูกเนื้อถูกตัวก็โมโหใส่อีก ทำเอาเครียดเลยค่ะ ซ่ำหนักชักดิ้นชักงอบนพื้น ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ไม่เคยได้จากลูกมาก่อน ทั้งงงและเครียดมาก ๆ ค่ะ เลยมาเสิทหาข้อมูล และได้มาพบกับบล๊อกนี้ ขอบคุณนะค่ะ เย็นนี้จะได้ทำใจเย็นและพยายามเข้าใจการสื่อสารของเค้าดู
ผู้โพสต์ : เนตร [Wed, 18 Apr 2012 10:27 183.89.59.6]

 nano voyager


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 20 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
มีประโยชน์มากๆ โดยเฉพาะต่อแม่
และเดี๋ยวต้อง print ไปให้คุณยาย เค้าสนิทกันกะคุณหลานมาก เกิดเหตุการณ์บ่อยๆ
ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
ผู้โพสต์ : nano voyager [Wed, 06 Jun 2012 17:13 101.109.157.42]

 อุรัสยา นาสุชล


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 21 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
[size=5][/size]
เดี่ยวนี้เป็นกันได้ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่

ผู้โพสต์ : อุรัสยา นาสุชล [Mon, 06 Aug 2012 13:26 1.0.156.145]

 ยุ้ย


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 22 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ลูกสาว 1.11 เดือน เป็นแบบนี้ งุ้งงิง งอแง ง๊องแง็ง อะไรนิดหน่อย ก็ร้อง แง ๆๆๆ ไม่ได้ดังใจก็ร้อง ใช้แม่ทำนั้นทำนี้ ไม่ทำตามใจเขาก็ร้อง พูดง่าย ๆ แกล้งร้องคะ ตลอดทั้งวัน เล่นคนเดียวได้ไม่นาน เล่นทำอันนี้ไม่ได้ก็โวยวาย บางครั้ง ร้องให้อุ้ม ตลอดเวลา ก้าวร้าว ตีแม่ ดุ ตะคอก บางครั้งก็อารมณ์ดี พูดง่าย รู้เรื่อง สลับไปแต่ละ เวลา แต่ติดไปทาง งิ้งงิ้ง ง๊อกแง็งมากกว่า เคยทำตามที่ผู้เขียนบอกนะคะ เหมือนเลย ก็ยังร้อง บางครั้งก้ได้ผล บางครั้งก็ไม่ได้ผล เคยปล่อยให้ร้อง อยากร้องก็ร้อง พูดดีแล้วไม่ฟัง เลยปล่อยให้ร้อง ที่นี้ร้องบ้านแตกร้องเยอะ ตะบันร้อง ร้องจนอ๊วกแตก เป็น ชม. ปล. ลูกเราร้องเก่งมากมาตั้งแต่เกิด เรียกว่าโคลิกหรือเปล่าไม่รู้ เคยปรึกษาหมอเขาบอกน่าจะโคลิก เฮ้อ !!!!

ไม่ค่อยตีลูกนะคะ อาศัยพูดกะเขามากกว่า

ผู้โพสต์ : ยุ้ย [Wed, 12 Sep 2012 03:50 113.53.23.226]

 แม่แนน


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 23 Re: Terrible 2 เด็กดื้อ งอแง เอาแต่ใจ...หรือผู้ใหญ่เป็นเอง
ขอบคุณนะคะที่ทำให้มองเห็นภาพตัวเอง "ผิด" มาโดยตลอด ที่มองว่าลูก "ผิด" แต่จริง ๆ พ่อกับแม่ ตัวดีเลย เอาแต่ใจ ตัวเองเป็นใหญ่แล้วโยนความผิดให้ลูก ทุกวันนี้น้องพลอยขี้หงุดหงิดมาก สองขวบแล้วคะ อารมณ์แปรปรวนสุด ๆ แต่ก็จะพยายามปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของแกไปเรื่อย ๆ แต่พอมาเจอบทความนี้ ได้อะไรหลายอย่างเลย ขอบคุณนะคะ

ผู้โพสต์ : แม่แนน [Mon, 08 Oct 2012 04:33 118.175.19.66]
 
หน้า : 1
หน้าแรก :: กระดานสนทนา :: เกี่ยวกับเรา :: ติดต่อเรา
© 2007 Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง' โดย Free Developer Foundation.
No Rights Reserved. This site is licensed under a Creative Commons Public Domain License. RSS Generator by FeedCreator

Thank to Inspros.net

Fatal error: Uncaught Error: Call to undefined function ereg() in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php:425 Stack trace: #0 {main} thrown in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php on line 425