Numthang Community
 
  Numthang.Org
    อ่านว่า "นำทาง"
หน้าแรก » Blogger » Blog เลย » พี่น้องท้องเดียวกัน
สมัครรับข่าวสารจากทางเรา

ลงทะเบียน ยกเลิก
Main Menu
Main Category
User Menu
E-Mail

รหัสผ่าน

จดจำการล๊อคอิน
ลืมรหัสผ่าน
สมัครสมาชิก
   
ผู้สนับสนุน
ลิงค์
รับบริจาค
$5 US
$10 US
$15 US
50 บาท
100 บาท
200 บาท


สนับสนุนเรา

สมุนไพร เครื่องสำอางค์ ของกิน ของใช้ ปลอดภัย ราคาถูก

Technorati Profile

free counter with statistics

พี่น้องท้องเดียวกัน

เขียนโดย toon
Monday, 16 September 2013


ทางนำครบ 1 ขวบ แล้ววันนี้ แม่ก็เลยถือฤกษ์งามยามดี เขียนเรื่องนี้ในวันเกิดลูก แม้จะไม่ใช่เรื่องของทางนำคนเดียว แต่หากไม่มีทางนำก็คงไม่มีเรื่องนี้ให้แม่ได้ลับสมองเพิ่มอีกอย่าง แม่ว่า การเลี้ยงลูกเองเต็มเวลานี้คงทำให้แม่ไม่เป็นอัลไซเมอร์ง่ายๆ ... ขอบคุณพี่น้องท้องเดียวกันสองคนนี้ ที่ทำให้แม่ได้ทักษะเพิ่มพูนทุกวัน

นำทาง, ทางนำ, พี่น้องท้องเดียวกัน, ทำอย่างไรพี่น้องไม่ทะเลาะกัน, พี่น้องทะเลาะกัน

บางคนก็ว่ามีพี่น้องดีกว่า บางคนก็ว่าลูกคนเดียวดีกว่า สำหรับแม่เมื่อมี 2 คนแล้วก็บอกได้ว่า มีพี่น้อง(ที่อายุห่างกันกำลังดี)ดีกว่ามีคนเดียว ไม่ดีกว่าแค่เรื่องเดียวคือพลังงานที่ต้องใช้ไปกับลูกมันมากขึ้น และไม่ใช่แค่เพิ่มขึ้นหนึ่งคน เสียพลังงานเพิ่มขึ้นเท่านึงนะ แต่มันเป็น 3 ส่วน คือ พลังงานที่ใช้กับพี่ พลังงานที่ใช้กับน้อง และพลังงานที่ใช้กับพี่-น้อง

สำหรับแม่ ก่อนมีทางนำก็ได้เตรียมตัวนำทางมาแล้ว ด้วยการพูดคุยถึงนำทางตอนเล็กๆ ให้ฟัง เปิดรูปนำทางตอนเล็กๆ ให้ดู หาหนังสือเกี่ยวกับเรื่องตั้งท้อง และหนังสือที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่น้องทั้งหลาย มาอ่านให้นำทางฟัง เก็บรายละเอียดมาตลอดตั้งแต่เริ่มท้องน้องเลย เพื่อให้นำทางเข้าใจว่าเมื่อแม่ท้องแม่จะเป็นยังไงบ้าง เด็กทารกจะเป็นยังไง ต้องดูแลยังไง ต้องการคนเอาใจใส่แค่ไหน เพื่อให้นำทางรู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง แม่กับป๊าจะต้องปันเวลาไปกับน้องเพิ่มขึ้นอีกงานหนึ่ง เล่าไว้ก่อนนำทางจะได้เข้าใจและยอมรับได้ง่าย แล้วก็เสริมเรื่องพี่ๆ น้องๆ อ่านไว้ให้รู้สึกดีกับการจะมีน้อง

แม่ว่าการเตรียมตัวพี่ให้พร้อมรับน้องใหม่นี้ดีทีเดียว เพราะถึงอย่างไรพี่ก็ยังเป็นเด็ก จะมาถึงบอกให้เข้าใจเราพ่อแม่เฉยๆ ก็คงยาก ต้องให้เก็บข้อมูล รู้ด้วยความเข้าใจ และพร้อมยอมรับ เวลา 9 เดือน ก่อนจะเจอน้องจริงๆ ถ้าเราให้ข้อมูล และความรู้สึกที่ดีเกี่ยวกับน้องมาเรื่อยๆ ระยะเวลาเท่านี้ก็ถือว่านานพอแล้ว ... แม้สุดท้ายก็จะยังคงเข้าใจ แต่ไม่อยากยอมรับบ้างในบางที ^^" แต่ก็ย่อมดีกว่าไม่ได้เตรียมการใดๆ มาเลย

เวลาพี่น้องทะเลาะ(?)กัน ผู้ใหญ่มักพูดว่า "พี่น้องท้องเดียวกันแท้ๆ" ตอนมีอารมณ์จะพี่-น้อง หรือแม้แต่แม่-ลูก มันก็ยากจะควบคุมสักหน่อย จะบอกปาวๆ ว่า อย่าทะเลาะกันๆ เล่นกันดีๆ มันฟังได้ยินซะที่ไหนล่ะ หากเราเปลี่ยนความคิดสักนิด ไม่มองว่านั่นคือการทะเลาะกัน นั่นคือการแย่งของกัน (แม้อันที่จริงมันก็ยังคงดูเป็นอย่างนั้น) แล้วเลือกใช้ "คำเรียก" กิริยาอาการเสียใหม่ มันก็จะไม่ใช่ปัญหาเลย

เวลาที่เกิดเหตุการณ์ส่งเสียงอื้ออึงกันขึ้นระหว่างนำทางกับทางนำ หากไม่ทันที่จะป้องกันเสียก่อน แต่มันได้เกิดขึ้นไปแล้ว แม่ไม่เคยพูดเลยว่า "อย่าทะเลาะกัน" "อย่าแย่งของกันสิลูก" "อย่าตีกัน" หรือจะบอกให้พี่ต้องยอมน้องตลอด ต้องเสียสละตลอด น้องเองก็อย่าแย่งอย่าดื้ออย่าซน อะไรพวกนี้นี่ไม่มีเด็ดขาด อย่างร้ายก็อาจจะมีหลุดบ้างว่า "เบาๆ กันหน่อย" "แบ่งกันสิลูก" นี่ บอกเลยว่านี่คืออย่างร้าย เพราะก็เป็นคำง่ายๆ ที่พูดโดยไม่ได้คิด แต่โดยมากแล้ว แม่จะไม่พูดแบบนี้ แต่แม่จะใช้คำที่บอกให้พี่รู้สึกดีกับสิ่งที่น้องทำแทน (แม้ความจริงมันน่าแว้กจริงๆ) และเป็นการทำให้น้องได้ฟังแต่คำที่เป็นความรู้สึกดีๆ การกระทำดีๆ ที่ตัวเองจะทำกับพี่ (แม้จะไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นจริงในตอนนี้ แต่จะซึมซับและเป็นดังนั้นต่อไป) ยกตัวอย่างเลยดีกว่า

น้องมักสนใจอะไรก็ตามที่พี่เล่น พี่ถืออยู่ เพราะของที่วางเฉยๆ มันไม่น่าสนใจเท่านี่นะ แต่พี่ก็ไม่ได้อยากจะให้น้องมาสนใจด้วยทุกครั้ง บางครั้งอยากเล่นตามแบบตัวเองคนเดียวต่อไป (เพราะน้องยังเล็กมาก เล่นแบบพี่ก็ไม่เป็น) จึงเกิดการไม่พอใจกันบ้าง เรื่องทำนองนี้แม่มักจะพูดว่า "พี่นี่เป็นนักเล่นจริงๆ เล่นอะไรก็น่าสนุกไปหมด น้องสนใจทุกที น้องคงอยากเล่นเป็นอย่างพี่เร็วๆ จะได้เล่นกับพี่ซะทีเนอะ" นำทางก็จะ proud เพราะเธอเคยบอกว่าเธอคือ นักเล่น และก็จะอยากนำเสนอของเล่นให้น้อง หรือสอนน้องเล่นบ้าง บางอย่างก็ไม่ให้หรอก แบบว่าให้ไม่ได้จริงจริ๊ง แต่ก็จะหาของอื่นมานำเสนอให้แทน (แม่เคยสอนว่า ถ้าเราพูดแต่ให้น้องคืนของ น้องก็ยังไม่เข้าใจหรอก สอนเด็กเล็กเราต้องทำด้วย เช่น บอกว่าสิ่งนี้เล่นไม่ได้เพราะอะไรก็ว่าไป แล้วหาของอย่างอื่นมาให้เค้าสนใจแทน แล้วจึงค่อยเปลี่ยนเอากลับมา หรือพาไปให้พ้นจากตรงนั้น ดึงดูดความสนใจไปที่อื่นก่อน ถ้าดึงกัน ยื้อกัน นอกจากน้องจะไม่ปล่อยแล้ว ของอาจจะขาด ตกหล่น แล้วก็เสียใจกันด้วย) พี่ก็ได้รู้สึกดี ภูมิใจ ที่เล่นได้น่าสนใจ น้องก็ได้รู้ว่าหนูอยากเล่นกับพี่ ซึ่งเมื่อรู้ความก็จะได้บอกพี่ได้ว่าอยากเล่นด้วย ถ้าบอกพี่แต่ว่าให้แบ่งน้องด้วย ก็ดูเหมือนว่าพี่จะต้องยอมน้องซะทุกอย่าง ต้องให้น้องได้ทุกอย่าง ซึ่งสำหรับเด็ก (หรือแม้แต่คนโต) บางอย่างก็รู้สึกไม่อยากให้จริงๆ ก็ต้องยอมรับความรู้สึกกันบ้าง ไม่เช่นนั้นพี่อาจเคืองน้อง กลายเป็นความรู้สึกไม่ดีที่มีน้อง และถ้าบอกน้องว่า อย่าแย่ง น้องฟังไปบ่อยๆ ก็คงรู้จักแต่ "แย่ง" จนกลายเป็นว่าหนูชอบแย่งหนูอยากแย่งพี่ไปซะ

บางครั้งน้องก็เล่นกับพี่แล้วแรงไปนิด ด้วยความที่ยังยั้งแรงไม่เป็น แม่ก็ต้องช่วยให้พี่รู้สึกดี (แม้จะเจ็บ) และไม่ให้กลายเป็นอาการน้องแกล้งพี่ อย่างถ้าน้องทึ้งหัวพี่เล่น แม่ก็จะบอกว่า "ผมเจ่เจ้นี่มันน่าจับจริงๆ ผมนุ่ม ผมสวย ผมป๊าก็ไม่มีให้จับ ผมแม่ก็ไม่นุ่มเท่าเจ้ น้องเลยชอบผมเจ้ที่สุดเลย" เมื่อเป็นดังนี้ นำทางก็จะปล่อยให้น้องเล่นต่อไป แถมยังยิ้มชอบใจ และพูดเล่นกับน้องต่อ (ทั้งๆ ที่ตอนแรกร้องแว้กเพราะความเจ็บไปแล้ว) ส่วนน้องก็ต้องสอนไปด้วย แม่จะจับมือน้องไปลูบผมพี่เบาๆ "ผมเจ่เจ้สวยจังเลย ขอจับหน่อยนะ จับเบาๆ แบบนี้นะ"

เมื่อน้องตีผลั้วะๆ หรือบางทีทำอะไรโดนพี่แรงจนพี่เจ็บมากจริงๆ น้องเองก็ยังไม่รู้ตัวว่านี่คือทำพี่เจ็บ ยังไม่รู้จักรู้สึกผิด ขอโทษก็ยังไม่เป็น แม่ก็จะต้องเป็นผู้แสดงเสมือนว่ารู้ว่าน้องคิดยังไง "เจ่เจ้ หนูขอโทษนะ หนูยังยั้งแรงไม่เป็น หนูอยากเล่นกับเจ่เจ้ แต่ไม่ตั้งใจทำให้เจ็บนะ ขอโทษนะคะ เดี๋ยวหนูโตอีกหน่อย หนูจะเล่นเบาๆ เป็นน๊า" ต้องทำให้เนียน คือดัดเสียงเล็กเสียงน้อยเหมือนเวลาเล่านิทาน ทำเป็นเสียงเด็กๆ จะได้ได้อารมณ์ว่าน้องตั้งใจพูดแบบนี้นะ ส่วนน้องก็ฟังซึมซับไป เมื่อรู้ความจะได้รู้ว่าต้องทำยังไง

หลายๆ ทีที่พี่อ่านหนังสือแล้วน้องจะเอาหนังสือในมือ "น้องเห็นเจ้นั่งอ่านเงียบ แปลว่าหนังสือต้องสนุกแน่เลย อยากให้เจ้เล่าให้ฟังด้วยหรอ เจ้เล่าให้ฟังได้มั้ย หรือรอให้เจ้อ่านจบแม่เล่าให้ฟังนะ น้องอ่านเล่มอื่นรอก่อนนะ" แล้วเจ่เจ้ก็จะหยิบหนังสือของน้องมาส่งให้น้องเปิดอ่านแทน น้องเองก็ต้องรู้จักรอคิวเหมือนกัน

หากให้ดีที่สุด พ่อแม่ควรอยู่ใกล้และป้องกันก่อนเกิดเหตุการณ์อันไม่น่าพึงใจ เช่น พอเห็นน้องเล็งพี่ละ กำลังจะตรงดิ่งไปตรงพี่ แม่ก็จะพูดให้พี่รู้ตัวพร้อมเตรียมรับก่อนเลย "เจ่เจ้ มีเด็กเห็นเจ่เจ้เล่นแล้วอยากเล่นด้วยละ กำลังเล็งเป้าจะไปเล่นกับเจ่เจ้ละ เจ่เจ้ให้น้องช่วยเล่นเป็นอะไรดีล่ะ/เจ่เจ้จะนำเสนออันไหนที่เหมาะกับน้องดีล่ะ" อะไรทำนองนี้

พอเราพูดทำนองนี้กับเด็กๆ เสมอๆ เค้าก็รู้สึกดีต่อกันยิ่งขึ้น พี่เข้าใจว่าน้องต้องการเล่นด้วยเพราะสนใจ เพราะอยากเล่นกับพี่นะ น้องก็ได้รับความเอ็นดู ได้รับการ treat จากพี่มากขึ้น อย่างช่วงนี้ทางนำนั่งอ่านหนังสือเองคนเดียวมากขึ้น เปิดไปเปิดมาดูเองอยู่นานสองนานได้หลายนาทีมาก ก็เลยจะมีภาพพี่น้องต่างคนต่างอ่านคนละเล่มอยู่ใกล้ๆ กันให้เห็นบ่อยๆ บางครั้งพี่เค้าก็อ่านให้น้องบ้าง น่าเอ็นดูกันที่สุด แม่เห็นทีไรยิ้มกริ่มทุกที ^^

นำทาง, ทางนำ, พี่น้องท้องเดียวกัน, ทำอย่างไรพี่น้องไม่ทะเลาะกัน, พี่น้องทะเลาะกัน

และแทบทุกคืนก่อนนอน จะมี moment ที่ต้องเล่นด้วยกันบนที่นอน ทางนำก็จะชอบไปปีนป่ายเกาะตัวนำทาง ไปซบ ไปทับ เอาหน้าก้มลงไปติดบ้าง แม่ก็จะทำหน้าที่เป็นร่างทรงอีก "แหม พิศวาสพี่จริงๆ ต้องซบ ต้องหอม ต้องกอดทุกวัน รักเจ่เจ้ม้ากมาก ชอบเล่นกับเจ่เจ้ที่สุด เห็นเจ่เจ้นอนลงไม่ได้เลย ต้องรีบไปนัวเนียออดอ้อนเชียว" เพิ่มแรงรักแรงพิศวาส ความรู้สึกดีๆ ต่อกันให้พี่น้องเค้าเข้าไปอีกหน่อย แล้วก็จะยิ้มหัวกัน ก่อนนอนฝันหวาน :)

ลิงค์ถาวร

 
หน้าแรก :: กระดานสนทนา :: เกี่ยวกับเรา :: ติดต่อเรา
© 2007 Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง' โดย Free Developer Foundation.
No Rights Reserved. This site is licensed under a Creative Commons Public Domain License. RSS Generator by FeedCreator

Thank to Inspros.net

Fatal error: Uncaught Error: Call to undefined function ereg() in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php:422 Stack trace: #0 {main} thrown in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php on line 422