Numthang Community
 
  Numthang.Org
    อ่านว่า "นำทาง"
หน้าแรก » เกี่ยวกับ Numthang » หน้าหลัก » ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน `แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง`
สมัครรับข่าวสารจากทางเรา

ลงทะเบียน ยกเลิก
Main Menu
Main Category
User Menu
E-Mail

รหัสผ่าน

จดจำการล๊อคอิน
ลืมรหัสผ่าน
สมัครสมาชิก
   
ผู้สนับสนุน
ลิงค์
รับบริจาค
$5 US
$10 US
$15 US
50 บาท
100 บาท
200 บาท


สนับสนุนเรา

สมุนไพร เครื่องสำอางค์ ของกิน ของใช้ ปลอดภัย ราคาถูก

Technorati Profile

free counter with statistics

ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน `แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง`

เขียนโดย tee
Monday, 14 May 2007




ผมรอจนครบสัปดาห์แล้วติดต่อไปอีกครั้ง หนนี้ได้ความว่า "ถึงคิวแล้วๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปได้เลย" ใช่แล้ว นี่คำที่รอคอยมาแสนนาน รุ่งเช้าผมไปเตรียมตัวถอนฟางข้าวรอ ประมาณ 8 โมงกว่าๆ มีรถมอเตอร์ไซต์เข้ามาหาถามว่าใช่ที่ขุดที่หรือเปล่า ผมเหลือบไปเห็นมีรถขุดอยู่บนรถบรรทุกตามหลังมา สิ่งที่รอคอยตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมามาถึงแล้วจริงๆ


ระหว่างนี้มีเรื่องแทรกที่เพิ่งนึกขึ้นได้ เรื่องมีอยู่ว่าระหว่างที่รอเกี่ยวข้าวรอบสองนั้น ตาเสมมีการไปพูดเรื่องที่ดินกับคนข้างบ้านประมาณว่า "ถ้าป้ามันไม่มาพูดเอง กูไม่ให้มันร้อก" โอ้โฮ ดูสิ่งที่เราได้รับจากชาวนารายนี้ ในขณะที่เราออกจากเกรงใจเค้าหนักหนา แต่สิ่งที่เค้าให้กับเรามันทำเอาเสียความรู้สึกชะมัด

ส่วนอีกเรื่องคือในระหว่างที่ขุดไปได้สักพักนั้นพอดีว่าตัวผมไม่อยู่ในเหตุการณ์มีชาวบ้าน มีชื่อเรียกว่า "ตาพร" เข้ามาบอกกับทางคนขับรถขุดว่าให้ขุดถอยร่นเข้า 1 วาจากคันนา (เป็นคันนาร่วมกันระหว่างของเรากับของเขาคือแบ่งเนื้อที่กันคนละครึ่งแล้วสร้างแนวดินกั้น) ด้วยกลัวว่าดินจะตกลงไปในนาของแกหรืออย่างไรไม่รู้แกจัดแจงเอาไม้มาปักถอยร่นให้ในที่ดินส่วนของเราให้เองเลยว่าให้ขุดตามแนวนี้นะ พอผมไปดูบ่อน้ำของแกที่ขุดไว้ลักษณะเดียวกันกลับไม่ยักกะถอยร่นออกไปแม้แต่คืบเดียว ทางพี่คนขับรถขุดจึงต้องหยุดรถไม่ทำต่อรอจนกว่าเราจะว่าอย่างไร ทางพี่คนขุดเค้าก็พูดให้ฟังประมาณว่า "เรื่องที่ เรื่องดินน่ะไม่ได้ร้อก ดินตกไปก้อนนึงมันจะตีกันตาย" คิดว่าที่ดินหายไปคืบนึงมันคงจะฆ่ากันตายห่า ตัวผมไม่รู้ว่าจะโกรธหรือสงสารในมนุษย์ดีที่พยายามทำตัวเป็นเจ้าของโลกใบนี้ และก็คงคิดกันไปแล้วจริงๆ ว่าอันผืนดินตรงนั้นตรงนี้มันของๆข้า ทั้งที่จริงๆแล้วผืนดินเหล่านั้นเป็นของพระแม่ธรณีตะหาก ไม่ใช่ของที่มนุษย์จะมาจับจองเป็นเจ้าของ มนุษย์เป็นเพียงแค่ผู้อาศัยเท่านั้น

ทีนี้จากคำบอกเล่าของป้าบอกว่าตาพรน่ะมันเดินมาหา "อี ทนาย" เป็นสมญานามที่ป้าใช้เรียก "ยายไร" ผู้ที่ปลูกบ้านพร้อมสวนเข้ามาในที่นาของบ้านเราถึงครึ่งนึง แต่ทางเราก็ไม่ได้ติดใจเอาอะไรให้มากความ สมญาที่ป้าเรียกนั้นมาจากว่าบ้านนี้กิตติศัพท์ร่ำรือชอบหาเรื่องคนให้ขึ้นโรงขึ้นศาลเพื่อหวังเงินค่าปรับ ป้าเคยเตือนให้ฟังอยู่ว่าถ้าได้ยินเสียงกรีดร้อง โหยหวน จะเป็นจะตายขึ้นมาอย่าได้เข้าไปยุ่งหรือหวังดีเข้าไปเชียวมันจะแจ้งจับข้อหาบุกรุกทันที แล้วการที่ตาพร เข้ามาที่บ้านนี้ผมพอจะอนุมานได้ว่าคงจะมาปรึกษาว่าจะหาทางเอาเปรียบหรือหาเรื่องเราเอาจากวิธีใดได้บ้างจากเรื่องนี้

ยังมีอีกคือที่นาฝั่งตรงข้ามที่เราขุดตรงนั้นเป็นที่ของวัด มีคนเช่าทำนาอยู่ตอนที่บ้านป้ายังไม่มีถนนให้รถเข้าได้จะมาขอแบ่งที่คนละครึ่งเพื่อทำถนนให้รถวิ่งเข้าบ้านได้สะดวก ทางโน้นไม่ยอมให้แบ่งด้วยส่วนของถนนเข้าบ้านจึงใช้ส่วนของที่ดินของเราเองทั้งหมด ดังนั้นรอบที่ดินที่เราขุดและเป็นที่ตั้งของ Numthang.Org จึงล้อมรอบไปด้วยชาวนาชาวบ้านที่กล่าวถึงเหล่านี้ทั้งสิ้น

ฉะนั้นวันนี้จึงขอเก็บคำว่าชาวบ้านผู้ใสซื่อบริสุทธิ์และแตะต้องไม่ได้ออกไปก่อน ได้แต่หวังว่าชาวบ้านเจ้าปัญหาที่ผมพบเจอจะเป็นคนกลุ่มน้อย (แต่พอดีบังเอิญพร้อมใจกันมารายรอบ) เหมือนๆ กับสังคมทั่วไป ถ้าถึงเวลาเราไปอยู่บริเวณนั้นจริงๆ จะเจออะไรตามมาอีกก็ต้องรอดูกันต่อไป เพราะชาวบ้านรอบๆ บริเวณที่เราอยู่นั้นล้วนเป็นสัตว์เศรษฐกิจแทบทั้งสิ้น

ลิงค์ถาวร

 
 

 pangpond


สมาชิกทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1 Re: ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน "แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง"
สนุก
ผู้โพสต์ : pangpond [Thu, 24 May 2007 13:57 58.10.146.161]
 
หน้า : 1
หน้าแรก :: กระดานสนทนา :: เกี่ยวกับเรา :: ติดต่อเรา
© 2007 Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง' โดย Free Developer Foundation.
No Rights Reserved. This site is licensed under a Creative Commons Public Domain License. RSS Generator by FeedCreator

Thank to Inspros.net

Fatal error: Uncaught Error: Call to undefined function ereg() in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php:425 Stack trace: #0 {main} thrown in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php on line 425