Numthang Community
 
  Numthang.Org
    อ่านว่า "นำทาง"
หน้าแรก » เกี่ยวกับ Numthang » หน้าหลัก » ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน `รอคอย` (1)
สมัครรับข่าวสารจากทางเรา

ลงทะเบียน ยกเลิก
Main Menu
Main Category
User Menu
E-Mail

รหัสผ่าน

จดจำการล๊อคอิน
ลืมรหัสผ่าน
สมัครสมาชิก
   
ผู้สนับสนุน
ลิงค์
รับบริจาค
$5 US
$10 US
$15 US
50 บาท
100 บาท
200 บาท


สนับสนุนเรา

สมุนไพร เครื่องสำอางค์ ของกิน ของใช้ ปลอดภัย ราคาถูก

Technorati Profile

free counter with statistics

ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน `รอคอย` (1)

เขียนโดย tee
Friday, 04 May 2007




ซีรีย์เรื่องยาวที่จะเขียนนี้เป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ดินที่เราจะใช้เป็นฐานตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ดังนั้นมันจึงยาวเหยียดแบ่งเป็นหลายตอน เป็นปูมบันทึกลับที่ไม่เคยพูดถึงเลยตลอดหนึ่งปีมานี้ จนกว่าจะได้ที่มาเรียบร้อยแล้วจึงคิดที่จะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้


เรามีที่ดินอยู่ประมาณ 11 ไร่ตกทอดมาถึงตูน แต่ตอนนี้ที่นาถูกใช้อยู่แล้วมีผู้เช่าทำนามากว่า 40 ปีแล้ว "ตาเสม" เป็นชื่อเรียกของชาวนา(หรือนายนา)คนนั้น นิสัยใจคอไม่ค่อยน่าคบหาเท่าไรนัก ทำให้ตัวละครตัวนี้เป็นหนึ่งในตัวปัญหาของเรื่องนี้

เรามาอาศัยอยู่ที่บ้านยายกับป้าตั้งแต่ มิถุนายน 2006 ในตอนนั้นนาข้าวหว่านไปเรียบร้อยแล้ว ต้องรอเก็บเกี่ยวประมาณเดือนตุลาคม ไม่นานสักพักดูเหมือนข้าวรอบนี้จะไม่ขึ้นเค้าบอกว่านาล่ม ต้องหว่านใหม่เวลาก็เลื่อนออกไปอีก ในระหว่างที่รอเวลา 3-4 เดือนผมก็รับงาน freelance เขียนโปรแกรมไปพลางๆ เพื่อฆ่าเวลา ข้าวเริ่มออกรวงไม่นานก็เหลืองอร่ามไปหมด

วันที่รอคอยมาถึงหลังจากที่นาข้าวเกี่ยวไปแล้วตอนนั้นก็ได้แต่ลุ้นว่าเมื่อไรตูนจะอ้าปากพูดกับป้าได้สักที เพราะดูเหมือนป้าก็ทำเฉยๆ เป็นปกติ ความที่ต้องลุ้นเพราะว่าตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันไม่ค่อยจะได้พูดกันเลยทำให้ในการเอ่ยปากแต่ละครั้งมันจึงเป็นเรื่องยาก พลอยทำเอาตัวเราเองไม่กล้าคุยด้วยเข้าไปใหญ่ นี่เป็นสภาพปัญหาตัวต่อมาของเรื่องนี้

ประมาณ 1 สัปดาห์ที่นาเริ่มไถพรวนอีกครั้ง ผมได้มีโอกาสเจอตาเสม ตอนนี้ผมไม่รอทั้งตูนและป้าแล้วจึงเดินเข้าไปบอกกับตาเสมว่า "ลุง เหลือที่ไว้ให้สักไร่ปลายนาได้ไหม ผมจะปลูกบ้าน" (เหมือนไปขอที่ดินทำกินด้วยความเวทนา) เสียงตอบรับ "เอาไว้รอบหน้านู่น น้ำลงหมดแล้ว มกรา กุมภา นู่นน่ะ" เราจึงรับคำมาแบบพูดต่อไม่ได้ ตกเย็นวันนั้นถึงเวลาหางจุกตูด ตูนจึงได้บอกกับป้าเรื่องจะใช้ที่และเรื่องที่เราไปคุยกับตาเสม เสียงตอบรับกลับมาว่า "เค้าลงน้ำไถนาไปเรียบร้อย มึงจะเอาต้องไปจ่ายค่าจ้างไถมันคืน แล้วจะเอามาทำอะไรไร่เดียว มึงไม่ต้องไปพูดอะไรอีก พรุ่งนี้ก็ไปดักตาเสมเอาแต่เช้า" เรารับคำมาแบบงงๆ ไม่ได้ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจด้วยความไม่กล้าซักไซร้ จะเอาอย่างไรก็ไม่รู้ ป้าจะจัดการให้หรือเปล่า หรือเราต้องไปเอง หรือยังไง แล้วเราก็ปล่อยให้วันรุ่งขึ้นมันผ่านไปเป็นปกติ เป็นปกติและเป็นปกติไปเรื่อยๆ ผมก็ไม่รู้จะเอาอย่างไรก็ทำงาน freelance ต่อไปเงียบๆ รอดูว่าป้าจะว่าอย่างไร แต่แล้วป้าก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย ส่วนหลานก็ไม่ทวงถาม ปล่อยให้งงเป็นปริศนาต่อไป ดูแล้วช่างเป็นสภาพที่น่าอึดอัดเสียจริงๆ

เมื่อนาข้าวลงไปเรียบร้อยเป็นที่แน่นอนว่าเราต้องรอไปอีกจนถึงปีหน้าประมาณเดือนกุมภาฯ ผมจึงได้แต่นั่งอยู่บนหน้าจอเงียบๆ ต่อไปอีก 4 เดือน

ลิงค์ถาวร

 
 

 finchy


บุคคลทั่วไป
ความคิดเห็นที่ 1 Re: ประวัติ(ไม่)ย่อที่ดินของนำทาง ตอน "รอคอย" (1)
อือ อ่านแล้วน่าเห็นใจนะ...ดูเป็นปัญหาน่าหนักใจของพวกคุณอยู่พอสมควร
น่าจะมีทางออกนะคะ ทางออกที่ดีที่สุดคือการพูดคุย...เอาใจช่วยค่ะ แล้วรออ่านตอน 2
ผู้โพสต์ : finchy [Sat, 05 May 2007 17:55 124.120.107.62]
 
หน้า : 1
หน้าแรก :: กระดานสนทนา :: เกี่ยวกับเรา :: ติดต่อเรา
© 2007 Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง' โดย Free Developer Foundation.
No Rights Reserved. This site is licensed under a Creative Commons Public Domain License. RSS Generator by FeedCreator

Thank to Inspros.net

Fatal error: Uncaught Error: Call to undefined function ereg() in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php:425 Stack trace: #0 {main} thrown in /home/tee/domains/numthang.org/public_html/index.php on line 425