สอนลูกให้ถูกทาง : มีสติรู้กิเลส (304/0)

เขียนโดย toon
Tuesday, 29 November 2011

ได้อ่านบทความนี้จากหน้า wall ของ พระไพศาล วิสาโล - Phra Paisal Visalo ชอบมาก แม้ว่าจะเคยสอนนำทางให้รู้จักตัวเองด้วยการบอกความรู้สึกตัวเองออกมา แต่พอได้อ่านบทความนี้ก็เลยเก็บทริกเล็กๆ มาใช้กับนำทางเพิ่ม และมันก็เยี่ยมยอดจริงๆ ไปอ่านบทความต้นฉบับกันก่อน

มีแม่คนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า วันหนึ่งลูกซึ่งอายุแค่ ๔ ขวบ ไม่พอใจย่ามาก ที่เอาดอกไม้กระดาษของตัวเองมาผสมกัน แทนที่จะแยกคนละสี แม่อาสาว่าจะช่วยแยกให้ แต่ลูกก็ไม่ยอม ยืนยันจะให้ย่าทำให้เหมือนเดิม

ปกติคนเป็นแม่ ถ้ารู้ว่าลูกโกรธย่า แม่ก็จะบอกว่า อย่าโกรธย่านะลูก มันไม่ดี แต่แม่คนนี้ไม่ทำอย่างนั้น แม่ถามว่า

"ลูกโกรธย่ามากใช่ไหมที่มาทำของลูกเสีย ไหนลูกบอกแม่ซิ ว่าลูกโกรธย่าแค่ไหน เท่านี้หรือ"

แล้วแม่ก็กางมือออกเล็กน้อย เด็กยังเงียบ แม่จึงกางมือใหญ่กว้างแบบเท่าฟ้า คราวนี้ลูกกางมือออกเท่าฟ้าเหมือนแม่ แสดงว่าลูกโกรธย่าเท่าฟ้า แถมยังบอกแม่ให้ไปบอกย่าด้วยว่าลูกโกรธย่าตั้งเท่านี้ ถ้าเป็นแม่ทั่วไปก็ต้องตกใจที่ลูกโกรธย่าเท่าฟ้า แต่แม่ไม่ตระหนก แม่บอกลูกว่า ได้เลยลูก แม่จะไปบอกย่าให้ พูดแค่นี้ ลูกก็เดินจากไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม่ไม่ได้สอนลูกให้ต้านกิเลส หรือให้กดข่มความโกรธ แต่แม่ทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนให้ลูกเห็น ว่าตัวเองมีความโกรธแค่ไหน พอเด็กเห็นปุ๊บ สติเกิดขึ้น ความโกรธก็ค่อยๆ หายไป

แม่คนหนึ่งก็เล่าคล้าย ๆ กัน ลูกชื่อน้องเพลง อายุแค่ ๓ ขวบครึ่ง เสียใจเพราะกบตาย ร้องไห้ไม่หยุด ทีแรกแม่ก็ใช้วิธีปลอบใจ แต่พูดอย่างไรก็ไม่ได้ผล แม่เลยเปลี่ยนวิธีใหม่ โดยทำหน้าที่สะท้อนความรู้สึกของลูก แม่พูดกับลูกว่า

"น้องเพลงเสียใจที่กบตายใช่ไหม?"

น้องเพลงก็พยักหน้า เสร็จแล้วแม่ก็นั่งอยู่ข้างๆ กับลูกเงียบๆ ไม่ได้บอกลูกเลย ว่าอย่าเสียใจนะลูก มันเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ถ้าพูดอย่างนั้นเด็กไม่รู้เรื่องนะ แม่เพียงแต่ให้เด็กรับรู้ความรู้สึกของเขาโดยที่แม่เป็นตัวสะท้อน พอแม่พูดอย่างนี้ เด็กก็เห็นความรู้สึกของตัวว่ากำลังเสียใจที่กบตาย ความรู้สึกตัวก็เกิดขึ้น พอความรู้สึกตัวเกิดขึ้น ความเสียใจก็ค่อย ๆ หายไป

แม่กำลังสอนลูกให้รู้ทันกิเลส ให้รู้ทัน อารมณ์อกุศล นี่ก็เป็นวิธีการแบบพุทธ ส่วนใหญ่เราจะใช้วิธีการสอนให้เด็กต้านกิเลส ซึ่งก็ดีอยู่ แต่ว่ามันไม่ใช่เป็นวิธีเดียวที่ใช้ได้ ยังมีวิธีอื่นคือการทำให้เด็กรู้ตัว

พระไพศาล วิสาโล

บทเรียนนำทาง : กรอบแห่งสิทธิและเสรีภาพ (214/1)

เขียนโดย toon
Monday, 28 November 2011

ส่วนตัวแล้วคิดว่า "สิทธิและเสรีภาพ" ในแต่ละคนคงมีความหมายตามความเข้าใจและความต้องการให้เป็นต่างกันอยู่บ้าง แต่ทุกคนก็จะมีกรอบของศีลธรรมและกฎหมายที่ทำให้เราได้ใช้สิทธิและเสรีภาพอย่างถูกต้องและเหมาะสม เพราะการมีสิทธิและเสรีภาพไม่ได้หมายถึงการทำอะไรก็ได้ตามแต่ใจตนเองต้องการ โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบใดๆ

บทเรียนนำทาง : เรียนคณิตกับหุ่นนิ้ว (279/0)

เขียนโดย toon
Thursday, 17 November 2011

เคยทำหุ่นนิ้วเล่นกันเองมาแล้ว ตอนนั้นใช้กระดาษธรรมดา วาดหน้าตา เอากระดาษสีแปะเป็นเสื้อ แบบง่ายๆ และบอบบางไปหน่อย ตอนนี้มันเลยสลายตัวไปเรียบร้อย เมื่อคืนนำทางเปิดเห็นรูปหุ่นนิ้วแล้วเลยถามถึง แม่ก็ไม่รู้ว่าลูกเก็บไว้ไหนเหมือนกัน เพราะปกติลูกเก็บของลูกเอง อะไรอยู่ไหนแม่ไม่ค่อยรู้ด้วย แต่พอไม่ได้เล่นนานคุณเธอก็ลืม นำทางเลยชวนแม่ทำหุ่นนิ้วใหม่ วันนี้ก็เลยพากันทำแบบให้มันแข็งแรงขึ้นหน่อยด้วยกระดาษแข็ง และตกแต่งสวยงามกว่าเดิม

กรรมข้ามภพข้ามชาติ....ยังไง(จะเข้าใจไหมเนี่ย)! (277/0)

เขียนโดย Phranoi
Tuesday, 04 October 2011

วันนี้ข้าพเจ้าแปลเรื่องราวจากหนังสือ  The Buddha And His Teachings ผลงานท่าน Narada Thera ตอนที่ไม่ยาว...

แต่เรียบเรียงและอ่านทวนอยู่นานมาก เพราะเป็นเรื่องที่อย่าว่าแต่คุณโยมๆทั้งหลายเลย พระสงฆ์หลายๆรูป(ข้าพเจ้าเป็นหัวแถวเลยทีเดียว)...ก็เข้าใจยาก

และอธิบายยากอีกเหมือนกัน....นั่นคือเรื่องของการที่"กรรม"ส่งผลข้าม"ชาติภพ"ที่มีความตายมาคั่นอยู่ตรงกลางได้อย่างไร....

แล้วยังมีประเด็นเชิงศีลธรรมว่าถ้าเราจำกรรมที่ทำไว้ในชาติก่อนไม่ได้แล้วผลมาแตกโป๊ะ...ตรงหน้าเราเอาในชาตินี้แล้วมันยุติธรรมกะเราไหมเนี่ย...

ตอนอ่านน่ะสนุก แต่ตอนจะถ่ายทอดนี่....ข้าพเจ้าก็ลำบากใจอยู่เหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม ขึ้นขี่ม้าแล้วจะลงเอากลางทางก็ใช่ที่....ข้าพเจ้าขอเสนอบทความที่แปลจากตอนหนึ่งในหนังสือดังกล่าวข้างต้นนั้น

ในบทที่ชื่อว่า Moral Responsibility หรือในพากย์ไทยว่า "ความรับผิดชอบทางศีลธรรม" ให้ท่านพิจารณา

ถ้าไม่เข้าใจ...โทษข้าพเจ้า เพราะพระอาจารย์นารทเถระท่านเขียนไว้ของท่านดีเหลือเกิน เข้าใจได้ชัดเจนสมเหตุสมผลแจ่มแจ้งแล้ว

ขอเชิญท่านลองค่อยๆอ่าน(แล้วก็ถ้าจะติก็ค่อยๆตินะ...พอเป็นแรงใจให้ทำงานต่อ) ได้ ณ บัดเดี๋ยวนี้......!!!

"กรรม" คิดแบบเซนๆ....เป็นยังไง (276/0)

สัปดาห์นี้ ข้าพเจ้าอ่าน บล็อกของฝรั่งที่เป็นพุทธแนวเซน ชื่อบล็อกคือ Breathe

ซึ่งผู้เขียนใช้ชื่อว่า zensquared ในหัวเรื่อง "Questions about Karma" เห็นว่าน่าสนใจจึงนำมาแปลไว้ที่นี่พร้อมด้วยลิงค์ไปยังบล็อกต้นฉบับด้วย

ข้าพเจ้าจะลองเขียนบล็อก"พุทธ"ละนะ... (285/6)

เขียนโดย Phranoi
Wednesday, 28 September 2011

ข้าพเจ้าเป็นพระแก่ๆ อยู่วัดบ้านนอกที่อีสาน
ฝึกตัวฝึกตนศึกษาหาความรู้ไปพลางช่วยโรงเรียนในหมู่บ้านสอนหนังสือไปพลาง
คุณแม่นำทาง เมตตาส่งหนังสือหนังหามาให้อ่านกระตุ้นสมอง(ที่เริ่มเสื่อม) ข้าพเจ้าอ่านแล้วจึงคิดอยากเล่าต่อ
เผื่อผู้อื่นได้ประโยชน์มั่ง ตัวข้าพเจ้าก็ฝึกทักษะการสื่อสารบนโลกออนไลน์ไปด้วย
คุณป๊านำทางก็ช่วยเปิดพื้นที่ให้ลองเขียนบล็อกดู....
ข้าพเจ้าจึงจะมีคุณสมบัติอื่นๆต่อท้ายเวลาแนะนำตัวว่า
....ข้าพเจ้าเขียนบล็อกด้วยนะ ฟังดูเข้าทีเหมือนกันนะ....

จินตนาการ ไม่สร้างก็อย่าทำลาย (985/0)

เขียนโดย toon
Friday, 26 August 2011

"สมองซีกขวาสามารถพัฒนาได้มากในช่วง 4-7 ปี  สมองซีกซ้ายช่วง 9-12 ปี สมองทั้งสองด้านจะเจริญเต็มที่ที่อายุ 11-13ปี  (Hannaford  1995) เพราะฉะนั้น เราควรกระตุ้นสมองเด็กอายุ 4-7 ปี ด้วยการฝึกฝนการเพิ่มจินตนาการ (สมองซีกขวา) ได้แก่ การละเล่นต่างๆ เล่นแสดงเป็นตัวละคร การสร้างบ้าน แต่งตัวตุ๊กตา ตัวต่อรถยนต์ เครื่องบิน ทำของเล่นเอง เช่น ก้านกล้วย กะลามะพร้าว วาดภาพ ระบายสีตามจินตนาการ มากกว่าเรียนรู้ในบทเรียน ซึ่งควรจะเริ่มเพิ่มสาระการเรียนรู้ (สมองซีกซ้าย) ที่อายุ 9-12 ปี แต่ไม่ควรมากเกินไป และต้องมีกระบวนการกระตุ้นสมองให้ครบทุกด้านโดยสม่ำเสมอ เพื่อมิให้สมองขาดการกระตุ้นความคิดด้านต่างๆ (เพื่อป้องกัน Neural Pruning)"

โอเค อันนี้คือทฤษฎีที่ save ลง note ไว้นานแล้ว เลยจำที่มาไม่ได้ แต่อยากยกมาเกริ่นนำนิดนึง

สอนลูกให้รู้จักคิด (839/0)

เขียนโดย toon
Friday, 19 August 2011

บทความนี้ เห็นชื่อแล้วอย่าคิดว่าเป็น How to, คู่มือพ่อแม่ หรือทฤษฎีวิชาการอะไรเลย เพราะมันเป็นวิธีการส่วนตัว (ที่เก็บเล็กผสมน้อยมาจากหนังสือ บทความ และพัฒนาการทางความคิดของตัวเอง) ที่ดูตามพัฒนาการของลูก อุปนิสัย ความคิดอ่าน และพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปตามวัย เรียกว่า designed for Numthang แต่ไม่ได้บอกว่าไม่ต้องเอาไปใช้นะ ใช้เหอะ ดี ขอบอก 555 (มั้ง)

บทเรียนนำทาง : วิชารู้ทันกิเลส (542/1)

เขียนโดย toon
Monday, 01 August 2011

ก่อนกลับจากกรุงเทพไม่กี่วันนำทางมีอาการไอตอนนอน จะไอเฉพาะตอนนอนกลางคืน ไม่มีอาการอื่นร่วม ปกติร่าเริงและกินได้เหมือนเดิม จนตอนนี้กลับมากระบี่ได้เกือบครึ่งเดือนแล้วก็ยังไม่หาย (เกิดจากสภาวะตอนอยู่กรุงเทพหนะแหละ รวมทั้งอาหารการกินที่ซื้อกินอย่างเดียว นำทางเลยท้องผูก มีคนเอาใจได้กินขนมเยอะกว่าปกติด้วย) ไม่ได้หาหมอหรือกินยาระงับอาการ แต่รักษาด้วยการให้กินอาหารให้ถูกตามสภาพร่างกาย ทีนี้ก็เลยต้องงดน้ำเย็น (ปกติอยู่บ้านก็ไม่ค่อยได้กินหรอก แต่ตอนอยู่กรุงเทพกินเยอะเลย) งดอาหารและขนมบางอย่างที่จะก่อการระคายเคือง และพยายามชักชวนให้กินอาหารที่จะช่วยรักษาสภาพร่างกายให้กลับมาปกติได้ เช่น ดื่มน้ำขิงอุ่น ดื่มน้ำตะไคร้อุ่น จิบน้ำอุ่นบ่อยๆ (นำทางเป็นอาการเย็นเกินไป เลยให้กินของที่มีฤทธิ์ร้อน) แต่บางทีเด็กก็อยากกินขนมนั่นนี่ ไม่อยากกินนั่นนี่ ก่อนหน้านี้ก็อาจจะพยายามสาธยายประโยชน์บ้าง บอกโทษบ้าง ชักจูงด้วยวิธีต่างๆ แต่ตอนนี้ ตั้งแต่ป๊าสอนให้นำทางรู้จักคำว่า "กิเลส" รู้สึกพูดง่ายขึ้นเยอะเลย

ชมให้มีค่า ว่าให้สมควร III (854/1)

เขียนโดย toon
Tuesday, 05 July 2011

เลี้ยงลูกเนี่ยไม่ง่ายอย่างที่คิด และยากกว่าที่คิดเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (ถ้าเลี้ยงลูกเอง) ทำอะไร พูดอะไร ก็ต้องคิดให้ดีก่อน กระทั่งจะชมลูกยังต้องคิดก่อนเลยหนะ (หรือแม่คนนี้จะมากไปเอง?)

ชมให้มีค่า ว่าให้สมควร II (589/1)

เขียนโดย toon
Sunday, 03 July 2011

ต่อจากตอนที่แล้ว ว่ากันด้วยเรื่องบ่นๆ ว่าๆ สอนๆ ไปแล้ว แล้วถ้าไม่(จำเป็นต้อง)บ่นไม่(จำเป็นต้อง)ว่าล่ะ คือแม่ก็ได้รับคำครหามาจากน้านำทางอีกเหมือนกันหละ บางทีน้าก็ "แม่มาจัดการสิ" "แม่สอนลูกบ้างสิ" ... บางทีการไม่สอนก็คือสอนแล้วหนะ :)

ชมให้มีค่า ว่าให้สมควร (848/0)

เขียนโดย toon
Saturday, 25 June 2011

เรื่องนี้เคยคุยกันในวงเล็กๆ กับแม่ๆ บ้านลูกหมูฯ เมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นคุยให้แม่ๆ อ่านแล้วก็กะว่าจะมาเขียนลงเว็บนำทางด้วย แต่ก็รอเวลาบ่มเพาะ(ความอยากเขียน)อีกนิด (ซึ่งไปๆ มาๆ ก็ไม่นิดเลย ผ่านมาเป็นปีหรือปีๆ แล้ว *0*) พอดีตอนนี้สบโอกาสเพราะน้าหลานที่เจอกันวันแรกๆ ก็ in love กันดีๆ อยู่ไปมาก็มีฉากง้องแง้งเงี้ยวง้าวกันบ้าง คุณน้าไม่ค่อยเข้าใจคุณหลาน คุณหลานไม่สบอารมณ์ที่คุณน้าตอบสนองไม่ได้ดั่งใจ คุณแม่นั่งดูคุณน้าคุณหลานหาทางจัดการกันเอง กลายเป็นคุณแม่โดนคุณน้าบ่นว่า "ไม่ค่อยดุลูกจริงๆ จังๆ เลย"

บทเรียนนำทาง : วิชาภาษาอังกฤษ (5) Say It Fast! (1028/0)

เขียนโดย toon
Tuesday, 21 June 2011

ตอนที่แล้วเขียนถึงเรื่อง Phonics แต่ลืมเขียนไปอย่างนึง คือ เกมส์ที่ใช้เล่นเป็นส่วนหนึ่งในการสอน Phonics นำทาง เกมส์ง่ายๆ ไม่ต้องใช้อุปกรณ์หรือตัวช่วยอะไรทั้งนั้น แค่พ่อหรือแม่เป็นคนเล่นกับลูกก็พอ ง่ายและฟรี ไม่ต้องลงทุนแค่ลงแรงและเวลา

บทเรียนนำทาง : วิชาภาษาอังกฤษ (4) Phonics (1057/1)

เขียนโดย toon
Thursday, 16 June 2011

เคยเล่าไปแล้วว่าสอนนำทางแบบสอน Phonics ก่อน สอนให้รู้จักเสียงของอักษร (แต่ชื่อก็ได้ไปด้วยกันหนะแหละ) แล้วก็ใช้การพูดคุย อ่านหนังสือ ดูการ์ตูน ให้สนุกสนาน เพลินๆ กันไป แล้วก็ค่อยๆ จำได้ไปเองทั้งศัพท์ทั้งประโยค ทีละเล็กละน้อยตามประสา ก็ไม่ถึงกับเป็นเด็ก 2 ภาษาอะไร เพราะว่าไม่ได้พูดด้วยทั้งวัน หรือกำหนดเป๊ะๆ ว่าต้องพูดให้ได้อย่างน้อยวันละกี่ชั่วโมงกี่นาที ต้องอ่านวันละกี่เล่ม (ไม่อ่านเลยก็มี) มักจะไปตามสถานการณ์และความสนใจลูกมากกว่า ถึงตอนนี้ก็ผ่านมาได้ 3 เดือนกว่า ตอนที่ 4 นี้จะมาเล่าวิธีเรียน Phonics แบบนำทางบ้างละ เรื่องเล่นศัพท์พูดประโยคตอนนี้ขอเว้นไว้ไม่นำเสนอจ้ะ

บทเรียนนำทาง : วิชาภาษาอังกฤษ (3) (862/0)

เขียนโดย toon
Tuesday, 17 May 2011

ตอนที่ 3 แล้ว ห่างจากที่อัพเดทครั้งก่อนมา 1 เดือน กับ 1 อาทิตย์ จริงๆ เขียนเพราะอยากบันทึกเองมากกว่าจะมาให้วิชาว่าสอนยังไง เพราะดูจะไม่ค่อยช่วยแนะนำอะไรคนอื่นได้ :P เรียกว่าบันทึกพัฒนาการส่วนตัวและเล่าให้ฟังว่าเล่นว่าคุยกับลูกยังไงจะเหมาะกว่า ตอน 1 กับ ตอน 2 บอกไว้กว้างๆ แล้ว ตอน 3 นี้ เริ่มมีจริงจังขึ้น! (หรอ? 555)

ปฏิบัติงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมย่านตลาดเก่า (762/1)

เขียนโดย toon
Sunday, 17 April 2011

ซื้อไข่ไก่ 150 ฟอง ไปแจกให้ผู้ประสบภัยแถวเดิมที่ใกล้บ้านอาม่า แต่ไปให้ตรงบ้านที่ยังไม่เคยเข้าไป แล้วก็พอดีได้เจอครอบครัวที่เพิ่งย้ายกลับมาจากที่ไปอยู่ลี้ภัยที่อื่นมา เป็นครอบครัวช่างก่อสร้างมาจากอิสาน 2 ครอบครัว บ้านพังหมดแล้ว ส่วนที่ที่อยู่นี่ก็เป็นของนายจ้างที่โครงการเพิ่งเสร็จไป เค้ายังไม่ใช้ที่ทำอะไรเลยให้อยู่ไปก่อน ติดทางน้ำ (คลองกระบี่ใหญ่) ราบเป็นหน้ากลอง

ปฏิบัติงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมและดินถล่ม อ. เขาพนม วันสุดท้าย (823/0)

เขียนโดย toon
Tuesday, 12 April 2011

คิดว่าวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายแล้วที่จะเข้าพื้นที่เขาพนม ขอซื้อเตาปิคนิคจากอากงไป 4 ชุด (อากงขายให้ราคาส่ง ^^) เพราะได้ทราบมาว่าผู้ประสบภัยที่บ้านเสียหายขาดแคลนเตาแก๊สและของใช้ในชีวิตประจำวัน จึงจัดเงินบริจาคก้อนสุดท้ายไปเพื่อการนี้ซะเลย

บทเรียนนำทาง : วิชาภาษาอังกฤษ (2) (1345/0)

เขียนโดย toon
Sunday, 10 April 2011

ผ่านมาได้เกือบ 2 เดือน กับการเริ่มสอนภาษาอังกฤษนำทางแบบจริงจัง(นิดดดนึง) นิดจริงๆ ก็แค่คุยด้วยภาษาอังกฤษก่อนนอน(เกือบ)ทุกวัน อ่านหนังสือปกติตามแต่เจ้าตัวต้องการ ดูการ์ตูน ระหว่างวันก็มีคุยกันด้วยภาษาอังกฤษอีกบ้างบางทีไม่ได้ซีเรียสว่าต้องเวลานั้นนี้ หรือตลอดเวลา หรืออะไรเป๊ะๆ แต่ช่วงนี้เจ้าตัวเค้าชอบของเค้าเองก็เลยเอามาพูดกับแม่บ่อย พูดเองบ้าง คุยกับแม่บ้าง ถามแม่บ้าง เก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อย

ปฏิบัติงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมและดินถล่ม อ. เขาพนม วันที่ 2 (672/1)

เขียนโดย toon
Saturday, 02 April 2011

วันนี้เปลี่ยนแผนเป็นไปที่บ้านตัวเองก่อนเข้าไปที่เขาพนม เพราะเมื่อวานไม่ได้เข้าบ้าน หมา แมว อดข้าวกันไป 1 วัน เช้าเลยเอาเข้าไปให้ และแวะดูชาวบ้านทับปริก ไปที่วัดทับปริกไม่มีผู้ลี้ภัยแล้ว เจอชาวบ้านที่มาเตรียมงานศพแทนเลยเข้าไปสอบถามดู ได้ความว่าน้ำลดแล้วก็เลยแยกย้ายกลับเข้าบ้านกันเมื่อวานนี้เอง เราก็เลยไม่ได้เอาอะไรไปให้อีก นึกห่วงคนที่บ้านพังไปเลยทั้งหลังไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง คงไปอยู่บ้านญาติแล้วมั้ง (คนแถวนี้มักเป็นญาติกันอยู่ใกล้ๆ กัน) เอาไว้พรุ่งนี้จะกลับไปนอนบ้านตัวเองละ จะแวะไปคุยกับผู้ใหญ่บ้าน สอบถามข้อมูลครอบครัวที่เดือดร้อนและต้องการความช่วยเหลืออย่างมาก เช่น ครอบครัวที่บ้านพังหมด แล้วเราจะได้จัดสรรช่วยเหลือต่อไป

ปฏิบัติงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมและดินถล่ม อ. เขาพนม จ. กระบี่ (1181/3)

เขียนโดย toon
Friday, 01 April 2011

ได้ออกเช้าซะที มุ่งหน้าสู่ อ. เขาพนม ตอนแรกแวะไปที่จุดแรก แถวนั้นเรียกว่า 'คลองแห้ง' เห็นชาวบ้านพักอาศัยอยู่ที่วัดและโรงเรียน ลักษณะเหมือนกับในซอยบ้านเรา ลงไปสอบถามจึงทราบว่าที่นี่ถนนขาด เลยอพยพกันออกมา แต่ยังไม่มีอะไรหนักหนา เห็นมีอาหารและน้ำดื่มแจกจ่ายมาถึงพอสมควรแล้ว และเค้าบอกว่าตรงที่หนักคือที่ 'บ้านหน้าเขา' เราจึงเดินทางไปบ้านหน้าเขากัน