เมื่อรักฉันเกิด (ภาคสุดท้ายละกัน)

เมื่อรักฉันเกิด (ภาคสุดท้ายละกัน)

เขียนโดย toon

Friday, 05 October 2007

มีตอนเริ่มก็ต้องมีตอนจบ ก็ดันไปเขียนเป็นภาคซะนี่เลยต้องหาทางให้เป็นภาคสุดท้าย ถึงแม้ในความเป็นจริง เมื่อรักครั้งนี้เกิดขึ้นแล้ว ไม่มีวันจบแน่นอน

ผ่านมาแล้ว 50 วัน โอ้โห...ทำไมมันช้าอย่างนี้ นึกว่าถึงเวลาลูกเดินได้แล้วนะเนี่ย เวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน คงเพราะใช้เวลาชีวิตวันๆนึงหลายชั่วโมงกว่าเดิมมาก นอนน้อยตื่นเยอะ เวลาชีวิตเลยยาวมากกว่าปกติ ยิ่ง 2 อาทิตย์แรกไม่ต้องพูดถึง ต้องตื่นตามลูกทุกชั่วโมง ช่างเป็นช่วงชีวิตที่ยาวนานและคงลืมไม่ลง

จากวันที่นำทางร้องไห้จ้าๆที่โรงพยาบาล (พยาบาลบอกว่าเสียงดังที่สุดในห้องเด็กเลยค่ะ) ถึงวันนี้...นำทางก็ยังคงร้องไห้จ้าๆที่บ้าน (ยายจุกบอกว่าไอ้เด็กขี้แย) ช่างเป็นเด็กที่มีพลังปอดดีจริงๆ พยาบาลคนนึงเคยพูดว่าเด็กร้องไห้ดังเต็มเสียงแสดงว่าแข็งแรง ถ้าร้องเบาๆอ๊อกแอ๊กๆไม่ดี แม่ดีใจ สบายใจที่ลูกแข็งแรง (แต่ตอนนี้แม่เริ่มอยากให้หนูเป็นเด็กแข็งแรงแต่พองามหนะลูก)

จากวันที่นำทางแก้มห้อยติดหน้าอก (แม่กับปาป๊าบอกว่าเป็นซาลาเปา) ถึงวันนี้...นำทางก็ยังคงแก้มป่องเต็มหน้า (น้าโบว์บอกว่า แก้มจะแตกกกกกก) หนูกินนมได้เก่ง กินได้กินดี กินถี่กินบ่อยจริงๆ แม่ดีใจที่ได้ให้อาหารที่ดีที่สุดกับลูก และทำให้ลูกสุขภาพดีสมบูรณ์

จากวันที่แม่รอคอย จนวันที่เราพบกัน จากวันที่ความรักครั้งนี้เกิดขึ้น จนวันที่ความรักนี้ก่อให้เกิดสิ่งอื่นตามมา...หนูจะเป็นยังไงต่อจากนี้ แม่กับปาป๊ารู้ดีว่าขึ้นอยู่ที่ใคร จากวันนี้ไปเราคงต้องประลองฝีมือกันอีกเยอะนะลูก

จากความรักครั้งหนึ่ง ก่อให้เกิดความรักอีกครั้งหนึ่ง ณ วันที่ 14 สิงหา ความรักครั้งใหม่ของฉัน...เกิดขึ้นแล้ว