เศรษฐกิจพึ่งตนเองในบ้าน 24 ตารางวา

เศรษฐกิจพึ่งตนเองในบ้าน 24 ตารางวา

เขียนโดย tee

Thursday, 06 September 2007

เศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้เน้นแต่ภาคการเกษตร แต่สามารถประยุกต์ใช้ได้ทุกครัวเรือน อย่างเวลาเราไปจ่ายตลาดลองคิดดูว่าเราต้องจ่ายไปกับสิ่งที่ใช้น้อยอย่าง พริก กะเพรา โหระพา ขิง ข่า ตะไคร้ หอมเล็ก ต้นหอม ผักชี อื่นๆ ไปเท่าไร 5 บาท หรือ 10 บาท ฟังดูเล็กน้อยแต่ลองรวมกันดูสิว่า 30-50 บาทต่อครั้งนั้นไม่น้อยเลย ถ้าคิดเป็นเดือนก็อาจถึงหลักพัน เนื่องเพราะมันใช้น้อยทำให้ในการซื้อแต่ละครั้งอาจจะใช้ไม่หมดและไม่นานก็เน่าเสีย ต้องซื้อใหม่อีกเป็นอย่างนี้เสมอ

ถ้าเข้าใจตรงนี้แล้วลองคิดดูว่าจะวิเศษแค่ไหนถ้าเรามีสิ่งเหล่านี้อยู่บนแปลงหน้าบ้านที่สดตลอด ไร้ยาและสารเคมีปนเปื้อน คนที่ไม่เคยคิดและคิดว่าเป็นเรื่องยากนั้นเพราะทุกวันนี้ทำงานกันจนไม่มีเวลาจะคิดจะทำอะไรต่างหาก แต่ใครหลายคนกลับผักไสให้ตัวผมไปหาเงินเพื่อที่จะได้เอาเงินไปซื้อไม่ต้องมีเวลาเอาไว้คิดและชอบคิดไปว่าตัวผมนั้นอยู่อย่างยากลำบากเพียงเพราะไม่มีเครื่องมืออำนวยความสะดวกอย่างที่ชนชั้นกลางจะพึงมีและอยากได้มันมารับใช้ (แต่ผมว่าเรารับใช้มันซะมากกว่า) แอบบ่นนิดหน่อย

ในช่วง กรกฎา - สิงหา สองเดือนนี้เรามาอยู่ที่กรุงเทพฯ เพื่อมารอทำคลอด บ้านที่อาศัยเป็นบ้านทาวน์เฮาส์ 2 ชั้นขนาด 24 ตารางวาหรือเล็กกว่าอันนี้ไม่แน่ใจก็กะดูเอา สิ่งแรกที่คิดไว้เลยคือจะต้องหาแปลงปลูกอะไรสักหน่อยในช่วง 2 เดือนนี้ อยากได้ผักชีแต่คงปลูกไม่ทันแน่นอน ก็เอาเป็นต้นหอมอย่างเดียวก็แล้วกัน แน่นอนว่าหอมเล็กพวงนึงใช้ยังไงก็ไม่มีทางหมด ก็เอามาส่วนหนึ่งมาปักลงดิน

แปลงดินที่เคยมีตั้งแต่ตอนสร้างบ้านบัดนี้ถูกกลบด้วยปูนและกระเบื้อง ตอนนั้นไม่เคยเห็นความสำคัญของมันก็จัดการกลบมันซะเพราะขี้เกียจถอนหญ้ามันรกกลัวงูเงี้ยวและแลดูสกปรก ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นวิธีคิดที่ไม่ฉลาดนักเพราะถ้าหากเราปลูกพืชผักเอาไว้เยอะๆ วัชพืชมันก็ล่าถอยออกไปเองเพราะโดนแย่งอาหารจากพืชผักหมดมีนิดมีหน่อยคอยถอนออกก็จะไม่ลำบากอะไร มาวันนี้ก็ไปแซะปูนมันขึ้นมาอีกครั้ง ใช้ดินเดิมๆ ของมันไม่ได้ทำอะไร

เริ่มด้วยการนำหอมแดงกับกระเทียมปักลงไป ไม่กี่วันมันก็แตกต้นหอมออกมา

นี่รูปหอมที่ทุกวันนี้แตกหน่อออกมาแล้วแต่ค่อนข้างเล็กอาจเพราะโดนโหระพาแย่งอาหารไปหมด

ส่วนกระเทียมเคยเห็นในรายการอะไรไม่รู้เห็นเด็กชาวเขาเอาหัวมาปักดินก็ลองทำตาม ก็แตกต้นออกมาเป็นใบเหมือนกัน กลิ่นของใบหอมเหมือนกระเทียมเลย แต่จริงๆ อยากเห็นมันแตกหน่อออกมามากกว่า

วันนึงทดลองนำต้นกะเพรากับโหระพาตัดแต่กิ่งไม่มีรากและต้นผักชีติดรากที่ซื้อจากตลาดสดมาปักดินดู ปรากฏว่ารอดทั้งหมดตอนนี้ต้นแตกใบใหญ่โตสวยงาม พอได้ใจเลยปักลงไปเพิ่มอีกปรากฏว่าที่ปักเข้ามาใหม่ตายหมดคิดว่าเพราะโดนต้นใหญ่แย่งอาหารไปหมด ส่วนกะเพราปักไปหลายต้นแต่รอดมาแตกใบสวยงามเพียงสองต้นเท่านั้น แต่ก็ได้ความรู้ว่ากะเพรา โหระพาปักลงไปแต่ก้านไม่ต้องมีรากก็สามารถงอกงามต่อไปได้เหมือนกันแฮะ แต่ผักชีนี่สิตายเรียบทั้งที่ยังคงรากสวยงามอยู่เลย ผักชีท่าจะเล่นยากน่าดู

ถึงวันนี้ที่เหลือรอดกลับเป็นโหระพากับกะเพราเพราะต้นใหญ่มากทำให้ต้นหอมและกระเทียมตายเรียบไม่งอกออกมาอีกแล้ว ที่หลุดรอดงอกออกมาก็ลีบเล็กไม่เหมือนตอนปลูกแรกๆ เลย ก็แปลงเล็กนิดเดียวแค่ 3-4 ตารางฟุตมันจะไปมีสารอาหารพอปลูกได้อย่างไร ตอนนี้เลยกลายเป็นผู้แข็งแรงตัวใหญ่เท่านั้นถึงจะอยู่รอดได้

เหลือเนื้อที่ส่วนที่ต้นหอมแห้งเหี่ยวไปนำตะไคร้ซื้อจากตลาดสดอีกเหมือนกันแช่น้ำเอาไว้ 2-3 วัน รากก็เริ่มงอกแล้ว

ปักลงดินเอาไว้คานอำนาจกันระหว่างกะเพรากับโหระพา ตะไคร้นี่ก็ทนทานไม่แพ้กันคล้ายๆ วัชพืชก็ไม่ปาน พอน้ำมาก็งอกงาม พอน้ำหมดแค่ไม่โตแต่ก็ไม่ตาย

นี่แค่ตัวอย่างเล็กๆ ที่ไม่ว่าใครก็ทำได้ เจียดเวลาสักนิดทำดูจะประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้อีกเยอะ แบ่งแปลงดอกไม้มาสักนิดจะได้แปลงที่กินได้แถมสวยด้วย ดีกว่าสวยอย่างเดียวแต่กินไม่ได้เป็นไหนๆ นี่ถ้าสมมติว่าผมต้องอยู่ที่นี่ตลอดชีวิตล่ะก็ ที่ว่างด้านหลังบ้านที่เคยวางโต๊ะปิงปองเล่นเป็นพื้นปูน จะขุดมันทำบ่อปลานิลซะเลยแล้วรอบๆ ก็ทำคันดินปลูกผักสวนครัว อย่าคิดว่ามันกว้างมาก ขนาดก็แค่วางโต๊ะปิงปองได้มีที่เอี้ยวตัวตบได้นิดหน่อยเท่านั้นเอง แต่แค่นี้ก็เรียกได้ว่าพอเพียงแล้วสำหรับ 1 ครัวเรือน นี่เป็นตัวอย่างสำหรับบ้านทาวน์เฮาส์เล็กๆ (เล็กจริงๆ) ก็สามารถทำเกษตรทฤษฎีใหม่ได้เหมือนกัน เผลอๆ ของใครเป็นบ้านเดี่ยวมีสนามหญ้ากว้างๆ แบ่งมาลงดินเหนียวปลูกข้าวยังได้เลย ลองมองกลับไปดูบ้านของคุณเองจะไม่ยิ่งมีที่ว่างมากไปกว่าบ้านผมอีกหรือ