ถั่วเหลืองกับสังคมไทย (2) - Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง'

ถั่วเหลืองกับสังคมไทย (2)

เขียนโดย tee

Monday, 18 June 2007

การส่งเสริมถั่วเหลืองได้สิ้นสุดลงภายหลังปี 2500 ดังที่ นพ. เสม พริ้งพวงแก้ว (บัดนี้ถูกนิยามให้เป็นขุนนาง NGO ไปแล้ว) ชี้ว่า "อาหารการกินแบบตะวันตกเข้าสู่เมืองไทยตั้งแต่ปี 2500 เป็นต้นมา คนโบราณว่า จากปี 2500 เป็นต้นมา จะมีวิปริตทุกอันสารพัน คือกระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อยจะถอยจม บริษัทจำหน่ายนมวัว และบริษัทน้ำอัดลมต่างก็เข้าในไทยทำการแจกจ่ายนมและน้ำอัดลมให้แก่เด็กนักเรียนได้รับประทานฟรี เป็นเวลา 6 เดือน แล้วเริ่มขายในหมู่ชนจนกลายเป็นประเพณีใหม่"

เมื่อปี 2500 ไทยร่วมมือกับ USOM ตรวจหาระดับโคเลสเตอรอลทั่วประเทศ ได้ค่าเฉลี่ยเพียง 150 มก./ดล. ปัจจุบันศัลยแพทย์ต้องผ่าเอานิ่วในถงน้ำดีออกทุกวัน ธุรกิจการแพทย์จึงเฟื่องฟูมาจนปัจจุบันด้วยเป็นเงาตามตัว

พอมาถึงรัฐบาลนายหัว มีเรื่องซุบซิบกันว่าเค้าน้อยใจในความเป็นคนตัวเล็ก ถ้าหากได้เป็นนายกจะต้องสร้างปมเด่นให้กับเด็กไทยให้ตัวโต ท่านจึงออกนโยบายแจกนมวัว และเป็นที่รู้กันว่า supply นมวัวในประเทศนั้นไม่เพียงพอต่อความต้องการในการเอามาแจกเป็นแน่ รัฐต้องทุ่มเงินมหาศาลเพื่อนำเข้านมวัวจากนอก ทำให้ไทยเรากลายเป็นตลาดพึ่งพาซึ่งสวนทางกับเศรษฐกิจพอเพียง (อย่าเพิ่งเบื่อคำนี้) ที่เน้นการพึ่งตนเองเป็นหลัก สิ่งที่ซ้ำร้ายคือ นโยบายเหล่านี้ไม่ได้ช่วยเหลือเกษตรกรโคนมเลย เนื่องจากว่า ราคานมดิบในไทยแพงกว่าแป้งนมจากต่างประเทศมาก มีพ่อค้าเข้ามาประมูลขายนมให้โรงเรียน แล้วจัดการเอาแป้งนมจากเมืองนอกมาละลายน้ำกลายเป็นหางนม จากนั้นก็เติมน้ำมันปาล์มหรือน้ำหวานผสมลงไป ส่วนเกษตรกรฟาร์มนมเจอภาวะนมล้นตลาดขายไม่ได้ราคา สุดท้ายก็เกิดกลายเป็นม็อบนมกันขึ้นมา ความชอกช้ำของมนุษย์เราจากคนจำนวนหนึ่งนี่มันชักชวนให้หดหู่ใจเสียเหลือเกิน

ปัจจุบันนโยบายแจกนมโรงเรียนกลายเป็นแพทเทิร์นไปแล้ว ใครที่ไม่ต้องการให้ลูกเสี่ยงกับภัยร้ายจากการดื่มนมวัว บางคนเสนอให้โรงเรียนมีทางเลือกของนมถั่วเหลืองหรือไม่ก็ไม่ขอรับนมวัว แต่กลับกลายเป็นว่าเด็กคนนั้นกลายเป็นเด็กเจ้าปัญหาในสายตาเพื่อนๆ หรืออาจจะคุณครูด้วย เพราะพ่อแม่มันมีเสือกมีปัญหา ถ้าผมเป็นพ่อแม่ที่มีปัญหาพวกนั้นแน่นอนว่าคงจะไม่ส่งลูกเข้าโรงเรียนโดยเด็ดขาดเว้นเสียจากว่าตัวเด็กเองจะมีความเข้มแข็งพอ