ถั่วเหลืองกับสังคมไทย (1) - Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง'

ถั่วเหลืองกับสังคมไทย (1)

เขียนโดย tee

Thursday, 31 May 2007

ระหว่างปี 2479 นายแพทย์ ยงค์ ชุติมา เป็นผู้เผยแพร่อาหารโปรตีนจากถั่วเหลือง จนแพร่หลายในปัจจุบัน ท่านเน้นว่า "ถั่วเหลือง เป็นอาหารเนื้อสำหรับคนยากจน" เต้าหู้เป็นอาหารดั้งเดิมของจีน พร้อมทั้งเต้าฮวยและนมถั่วเหลืองก็เป็นที่นิยมเรื่อยมา ดีตรงที่ราคาถูกและมีคุณค่าทางอาหารสูง

ท่านได้พยายามส่งเสริมถั่วเหลืองเพื่อเป็นแหล่งโปรตีนสำหรับคนไทย ตั้งแต่ 60 ปีที่แล้วสมัยสู้บุกเบิกกับภาวะขาดแคลอรีและโปรตีนของกระทราวงสาธารณสุข ท่านพยายามส่งเสริมหลากหลายมิติด้วยกัน เช่นไปศึกษาวิธีการทำเต้าหู้และนมถั่วเหลืองจากเวียดนาม ค้นความหาพันธุ์ถั่วเหลืองดีๆ โตๆ จากแมนจูเรีย

แถลงการณ์ของสาธารณสุขเมื่อ มีนาคม 2479 กล่าวไว้ว่า "สยามเมืองทองของเรามี 'ถั่วทอง' แล้ว คือถั่วเหลืองนั่นเองทางภาคเหนือแห่งสยาม เช่น เชียงใหม่ เชียงราย เป็นต้น ก็ได้มีการปลูกและกินถั่วเหลืองมานานแล้ว แม้ว่าพันธุ์ของเราจะเล็กกว่าของแมนจูเรีย แต่คุณภาพคล้ายคลึงกัน คือมีส่วนร้อยของโปรตีน ไขมัน และเกลือโลหะสูงแรง ปลายปี 2479 เชียงใหม่คงจะสามารถส่งถั่วเหลืองเข้ามาขายในพระนครอีกหลายร้อยตู้รถไฟ ปัญหาสำคัญมีอยู่ว่า เวลานี้เราสามารถปลูกถั่วเหลืองให้เป็นสินค้าสำคัญแล้ว แต่ราษฎรไม่รู้จักวิธีปรุงบริโภคอาหารดีเลิศนี้โดยปริมาณเพียงพอ ตามหลักอนามัยแบบสร้างสม เรารับประทานอาหารถูกต้องสมกับความต้องการของร่างกายแล้วทุกคนจะมีความสามารถในตัวเองในการต้านทานโรค จะมีร่างกายใหญ่โตและแข็งแรงขึ้น ทั้งนี้ย่อมเป็นผลดีแก่ประเทศชาติ"

"ถั่วเหลืองมีส่วนร้อยของโปรตีนสูง แต่อาหารของพลเมืองหนุ่มเราบกพร่องในปริมาณโปรตีน ข้าพเจ้าจะออกความเห็นว่า ถ้าเราจัดให้พลเมืองได้กินถั่ววันละปริมาณพอควร ก็คงจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในแง่อนามัยของชาติ โรงเรียนกินนอน โรงทหาร และสถานที่ต่างๆ ของรัฐบาลที่ต้องเลี้ยงมนุษย์เป็นจำนวนมากควรจะเพ่งเล็งถึงการจ่ายถั่วเหลืองเป็นอาหารของชนหมู่มาก"

"ถั่วเหลืองเป็นพฤษชาติก็จริง แต่มีคุณภาพคล้ายเนื้อสัตว์และราคาถูกกว่ามาก น้ำนมถั่วเหลืองมีคุณภาพคล้ายคลึงนมสัตว์แม้แต่ฝรั่งก็นิยมใช้น้ำนมถั่วเหลืองในการบริบาลทารก เช่นที่อเมริกาในฤดูร้อน ถั่วเหลืองเป็นพืชพิเศษที่ไม่เพียงแต่ได้ขายเป็นตัวเงินมาใช้จ่ายในการดำรงชีวิตเท่านั้น แต่ยังเป็นพืชที่สามารถจะให้กำลังแข็งแรงและความทรหดอดทนแก่ผู้รับประทานทุกคน ธรรมชาติบันดาลให้ถั่งเหลืองเป็นโรงงานวิทยาศาสตร์อย่างพิเศษ เปลี่ยนเอาวัตถุที่มีอยู่ในดินและในอากาศมาเป็นโปรตีน ไขมัน และเกลือแร่ อันเป็นอาหารที่มนุษย์ต้องการ"

เรียบเรียงจากข้อเขียนคัดสรรจากมติชนสุดสัปดาห์ โดย น.พ. บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล จาก balavi