Death Note: ธรรมนูญของปีศาจ ตอนที่ 2 - Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง'

Death Note: ธรรมนูญของปีศาจ ตอนที่ 2

เขียนโดย tee

Sunday, 20 May 2007

ต่อจากตอนที่แล้ว เรื่องราวชักจะสนุกขึ้นทุกที เมื่อมีการปรากฏตัวของ L ขึ้น L เป็นนักสืบหนุ่มอัจฉริยะ(น่าเบื่อชะมัด) อายุอานามก็น่าจะไล่เลี่ยกับ คิระ ผู้ซึ่งเก่งกาจด้านการไขคดีดังๆ ให้กับตำรวจ เริ่มการไล่ล่าและพยายามต้อนคิระให้เข้าตาจน สามารถผ่านจุดอ่อนของ Death Note ไปได้อย่างท้าทาย เมื่อคิระถูกกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ลุกไล่ต้อนเข้าไปเรื่อยๆ คิระจึงได้มีความพยายามที่จะขจัดพวกคนเหล่านั้นให้พ้นทางไปเสียถึงแม้ว่าพวกคนเหล่านั้นจะไม่มีความผิด แต่ที่ผิดอย่างเดียวคือบังอาจขวางทางการกระทำของพระเจ้า

คิระเริ่มใช้ Death Note กับคนที่พยายามจะจับตัวเอง จากที่ต้องการจะทำให้ทุกอย่างมันดีด้วยเจตนาที่ดีนั้นเมื่อภัยร้ายมาถึงตัว ในที่สุดเจตนาดีเหล่านั้น ก็ได้กลับกลายเป็นร้ายไปเสีย

เรื่องราวแบบนี้ ค่อนข้างจะคลาสสิกมากมาย อำนาจมักทำให้คนเสียคน อำนาจที่เบ็ดเสร็จยิ่งทำให้เสียคนได้อย่างสมบูรณ์ อำนาจที่ไร้การควบคุม นำไปสู่ความหายนะ ใช้ได้ในทุกยุคทุกสมัยเสมอมาและเราก็จะรับความเจ็บปวดนั้นอยู่เป็นประจำ นั่นคือที่มาว่าทำไมคนเราจึงโหยหา ประชาธิปไตยกันนักหนา คนอย่าง คิระ เป็นสิ่งที่ใครหลายคนโหยหาในยุคปัจจุบัน การเป็นคนฉลาดเป็นที่ยอมรับในเบื้องหน้าอย่างการที่เป็นคนเรียนหนังสือเก่งอัน ดับหนึ่งของประเทศ ก็มักจะไพล่เลยคิดไปถึงว่าเค้าคนนั้นจะต้องเป็นคนดีด้วยตาม

ถึงแม้ว่าเราจะโหยหาคนดีด้วยก็ตาม คนดีๆ ก็พร้อมที่จะเสียคนได้ถ้าไร้การตรวจสอบอย่างสมบูรณ์ เพราะฉะนั้นแล้ว ไม่มีอะไรฟรี คนเก่งมากก็อาจจะชั่วมาก คนชั่วน้อยก็อาจจะเก่งน้อย แน่นอนเพราะฉะนั้นแล้วอัศวินม้าขาวนั้นไม่มี ไม่มีใครทำอะไรได้ถูกใจเราทั้งหมด เพราะฉะนั้นก็ลุกขึ้นมาทำเองซิวะ งอมืองอเท้าแล้วมันจะได้อะไรเล่า

ส่งท้าย
จากที่ดูๆ แล้ว ตอนแรกก็นึกว่าจะมีบทบัญญัติ แค่ 2-3 ข้อ ตอนเริ่มเรื่อง วิธีการใช้ Death Note แต่พออ่านไปอ่านมา มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และ กลายเป็นความสนุกที่ได้อ่านบทบัญญัติเหล่านั้นท้ายตอน เหมือนกับเป็นธรรมนูญของโลกยมทูตเอง แต่พออ่านไปอ่านมา เหมือนเจตนาจะทำมาให้มนุษย์ได้ร่วมใช้งานได้ด้วยเลยว่ะ เหอ เหอ

ส่วนอีกตอนที่ลุคตัดสินใจส่ง Death Note มายังลงมนุษย์ เนื่องด้วยเพราะเห็นว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์และน่าจะนำมาซึ่งความหรรษา ในสายตาของลุคที่เฝ้ามองด้วยความสนุกสนาน อ่านแล้วก็ได้แต่นึกยิ้ม เพราะเคยพูดกับตัวเองอยู่เสมอว่า มนุษย์เรานี้นั้นมันช่าง Variety ดีนักแหละ การ์ตูนยอดๆ แบบนี้หวังว่าคงได้เขียนถึงอีกอย่างแน่นอน ที่บ้านเพิ่งมีแค่ 2 เล่มเอง เมื่อไรจะมาอีกน้อ

เขียนเมื่อ 16 พ.ย. 2006