วันเกิดตามประสาพ่อแม่ลูก - Numthang.org อ่านว่า 'นำทาง'

วันเกิดตามประสาพ่อแม่ลูก

เขียนโดย toon

Friday, 15 August 2008

หนึ่งปีแรกที่ตื่นเต้น วุ่นวาย เหน็ดเหนื่อย สนุกสนาน และเร้าใจได้ผ่านไปแล้ว สิ่งที่เหลือทิ้งไว้คือ ความปลาบปลื้ม ตื้นตัน ชื่นใจ แต่เรื่องมันยังไม่จบ ก็เพิ่งจะเริ่มมาแค่หนี่งปีเองนี่เนอะ

ด.ญ. ชื่อประหลาด (ตามความเห็นของบางคน) ครบรอบ 1 ขวบ วันที่ 14 ส.ค. 2551 วันเกิดครบขวบปีแรกที่ส่วนใหญ่พ่อแม่มักจะจัดให้อย่างเจ๋งเป้งน่าจดจำ ส่วนนำทางไม่ได้มีงานวันเกิดอะไรมากมายใหญ่โต แต่การเป่าเทียนง่ายๆตามประสาพ่อแม่ลูกก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจไม่น้อยกว่างานไหนๆแน่นอน (ว่างั้นมั้ยลูก?)

ที่จริงเมื่อวันที่ 13 ได้กินเลี้ยงฉลองวันเกิดกันแล้ว พร้อมวันเกิดตา กินกันที่ร้านอาหารอิสานแถวประชานิเวศน์ ร้านก็ธรรมดาๆ ราคาไม่แพง แต่อาหารใช้ได้ทีเดียว กินกันพร้อมหน้า ตา ยาย ป๊า แม่ น้าโบว์ และนำทาง แค่นี้ก็สนุกสนานกันเหลือเกิน ก็นำทางทำหน้าฮาๆให้ได้ขำกันตลอดเวลาเลยนี่ เด็กอะไรมียิ้มธรรมชาติ และยิ้มแบบทำหน้าทำตาน่าหมั่นไส้นัก (ภาพประกอบช่วงนี้จะตามมาทีหลัง ต้องรอจากกล้องตา)

พอมาวันที่ 14 เราไม่ได้ไปไหนกันเลย อยู่บ้านตลอด ตกค่ำแม่เลยชวนป๊าไปซื้อเค้กมาเป่าให้ลูกกัน ตอนแรกก็บอกป๊าว่า ไปซื้อเค้กเซเว่นละกันนะ แต่พอไปถึงหน้าปากซอย เห็นร้านเบเกอรี่ที่ไม่เคยซื้อก็เลยเปลี่ยนใจ ลองซื้อดูซักที และมันก็คงงามกว่าเค้กเซเว่นแน่ๆ

อืมมม...เค้กน่ากินจริงๆ มีหลายแบบใช้ได้ หน้าตาก็สวยงาม แล้วจะเอาไงดี อยากเขียนหน้าเค้กแต่จะซื้อทั้งปอนด์กินกัน 3 คนก็คงจะมินำพา เลยเลือกเอาเป็นชิ้นๆดีกว่า สรุปได้มา 2 ชิ้น Chocolate Cheese Pie กับ เค้กส้มราด Orange Sauce

กลับมาบ้านค้นตู้เก็บของมีเทียนวันเกิดอยู่กล่องนึงพอดี๊ ป๊าเลือกสีเขียวปักลงไป 1 แท่ง ดับไฟสร้างบรรยากาศ ทำเป็นถือเค้กเดินมาเหมือนจะเซอร์ไพรสลูก เฮ้อ~

ร้องเพลงวันเกิดกัน ตั้งท่าถ่ายรูป แต่...มันมืดนิ ในบ้านอีก ทั้งแสงทั้งวิว ไม่มีอะไรสวยเล้ย แต่เอาเหอะมันกลับลำไม่ทันละ แต่อย่างน้อย นำทางก็ตบมือร้องเพลงด้วยหละน่า ร้องจบ ป๊าบังคับลูกให้เป่าเทียนอีกตะหาก แล้วลูกจะเป่าเป็นมั้ยล่ะนั่น ก็สรุป น้ำลายป๊าหนะแหละที่สัมผัสเค้ก

หม่ำหละน๊าาา...ป้อนเจ้าของวันเกิดก่อนเลย เริ่มด้วยเค้กส้ม อ้ำๆๆๆ อร่อยดีนี่นา มูสบนหน้าอร่อยแท้ ไม่ใช่ครีมหวานๆ รสกำลังดี ซอสส้มก็แจ่มทีเดียว ต่อมาก็ชอคชีสพาย โอ้ว...ล้ำ ตรงครีมชีสหนะ อร่อยจนน้ำตาร่วง แต่ป๊ามันบอก แหวะ...ขม ดี เลยกินคนเดียวสบายแฮ นำทางชิมไปแค่แตะๆ (ก็ลูกไม่ค่อยสบายอยู่ กินมากเดี๋ยวคอเจ็บนะ) แต่ดูจะสนุกกับการจิ้มป้อนมากกว่า

และแล้ว...งานเลี้ยงวันเกิดนำทางก็จบลงด้วยประการฉะนี้แล แม่มาเขียนซะดึกดื่น ข้ามวันมาแล้วเลย นี่ยังมีเรื่องจะเล่าถึง 1 ปีที่ผ่านมาอีกนะ ติดไว้ก่อน ค่อยเขียนละกัน ง่วงแล้วลูกเอ๊ย แถมนี่หนูดูดนมแม่หลับอยู่บนตักด้วยนะเนี่ย แม่ต้องพิมพ์มือเดียวเลย