เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปงาน สายใยความคิด ชีวิตทางเลือก 10 ปี สานแสงอรุณ ที่ศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมแสงอรุณ จดคำพูดประทับใจมาฝากเล็กน้อย ถือว่าน้อยจริงๆ ถ้าเทียบกับการเสวนา 2 เรื่อง 4 ชั่วโมง (ผลิบานจากการเดินทาง และ คนสวนแห่งจิตวิญญาณ) และการแสดงธรรมอีก ครึ่งชั่วโมง ก็เพราะมัวแต่ฟังเพลิน แต่กินใจนะ ลองอ่านดูค่ะ?
- จุดหมายปลายทางไม่ใช่สิ่งที่งดงามเสมอไป ความงดงามระหว่างทางต่างหากที่สำคัญกว่า สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่อยู่รายรอบ คือความงดงาม ที่เราสัมผัสได้ (ผมพบครอบครัวหนึ่งมาจัดงานวันเกิดรอบๆ เจดีย์ชเวดากอง เป็นปาร์ดี้เล็กๆ เรียบง่าย ไม่มีเค้กวันเกิด ไม่มีเสียงเพลง แต่มีเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ชาวพม่าดำรงชีวิตอยู่อย่างชื่นมื่น ในท่ามกลางการปกครองของรัฐเผด็จการ)
- การเดินทางสำหรับผม นอกจากเลี้ยงชีพแล้ว ยังเลี้ยงหัวใจและสมองได้อีกด้วย
- การเดินทางจะไปจุดไหน ไปพบผู้ใด จะหยิบจับอะไรก็เป็นองค์ความรู้ทั้งนั้น
(ธีรภาพ โลหิตกุล)
- การเดินทางทำให้เรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ ถ้าเจอสิ่งไม่ดี เรียนรู้ที่จะแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และเตรียมมือรับกับสิ่งดีๆ ที่ดีจนน่าตระหนก ทำให้เรารับรู้คำว่า เมตตาไร้พรมแดน
- การเดินทางทำให้เราลืมตัวตน ไม่มีอดีต ไม่นึกถึงอนาคต มีแต่ปัจจุบันขณะ ทำให้รู้จักคำว่าจิตใจว่างเปล่า ไม่รู้สึกว่าสุข-ทุกข์ คืออะไร
- ไม่เคยเสียใจกับการเดินทาง นึกเสมอว่า สิ่งใดที่เกิดล้วนเป็นสิ่งดี หรือเรื่องไม่ดีก็จำมาเป็นบทเรียน
การเดินทางทำให้เรียนรู้ที่จะรักมนุษย์ เมื่อเรารักคนแปลกหน้าได้ จะทำให้หันกลับมารักและเอาใจใส่คนรอบข้างมากขึ้น
- ขอขอบคุณชีวิต ที่ทำให้มีชีวิตเฉกเช่นทุกวันนี้
- แรงบันดาลใจในการเดินทาง คือ ไม่อยากกินน้ำเปล่าตลอดชีวิต ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้กินน้ำแกงเลย
(นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว)
- การเดินทางทำให้ชีวิตสมดุล เรียนรู้เรื่องราวของผู้คน และภูมิประเทศภายนอก จะทำให้เราได้เรียนรู้ตัวเอง และภูมิประเทศภายในมากขึ้น
- ดินแดนแห่งความงดงาม สงบ สุข อยู่ที่ซอกมุม มุมใดมุมหนึ่งในชีวิต นั่นเอง เพราะการเรียนรู้ในที่ต่างๆ ทำให้เราจัดการชีวิตของตนเองได้ดีขึ้น
- การเดินทางคือชีวิตที่มีความหมาย ณ เวลา ที่มีชีวิตอยู่
(หนุ่ม ร้านหนังสือเดินทาง)
- เกษตรกรคือผู้ผลิตอาหารหล่อเลี้ยงผู้คนบนโลก ถือเป็นงานบริการทางสังคม
- ความสบายใจในชีวิต ก่อให้เกิดพลังใจอันแรงกล้า
- อย่าเป็นคนชราในร่างของคนหนุ่มสาว จงเป็นคนหนุ่มสาวในร่างของคนชรา ฉะนั้น คิดอยากทำอะไรก็ลงมือ อย่ารีรอ
(ศิริพร โชติชัชวาลย์กุล / เกษตรกรแห่งสวนฝากดิน)
- คนเรามีสิ่งที่สร้างความสุขให้อยู่แล้ว แต่เราไม่เห็นจนกว่าจะสูญเสียสิ่งนั้นไป
-มีคนคนหนึ่งเดินขึ้นดอยอินทนนท์ จ้ำอ้าวด้วยความมุ่งมั่น แต่กลับเหนื่อยระหว่างทาง ต้องมีคนช่วยพาขึ้นไป แต่ขากลับลงมา เขาได้มองเห็นทัศนียภาพรอบๆ มันช่างสวยงาม จับตา ทั้งๆ ที่ตอนขาขึ้นก็เป็นภาพงดงามนี้เช่นกัน?แต่เพราะมุ่งหวังเพียงจุดหมายข้างหน้า จึงลืมมองความสวยงามที่รายล้อม คนเราไม่มีความสุขเพราะใจมุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา ไม่อยู่กับปัจจุบัน ทั้งๆ ที่ความสุขมีอยู่รอบตัว แต่ใจนั้นรอแต่จุดหมาย อยากไปให้ถึงก็รีบจ้ำ ยิ่งรีบยิ่งถึงช้า หรืออาจไม่ถึงเพราะหมดแรงก่อน
- ร่มเงาก็คือ แดดที่ถูกปกคลุมด้วยใบไม้ รากไม้หยั่งลึกจนถึงก้นบึ้งของผืนดิน ไม่สั่นคลอน ไม่ล้มง่าย ความสุขขึ้นอยู่กับการปลูกไม่ใช่การซื้อ
(พระไพศาล วิสาโล "ความสุขปลูกได้") |