|
ซื้อไข่ไก่ 150 ฟอง ไปแจกให้ผู้ประสบภัยแถวเดิมที่ใกล้บ้านอาม่า แต่ไปให้ตรงบ้านที่ยังไม่เคยเข้าไป แล้วก็พอดีได้เจอครอบครัวที่เพิ่งย้ายกลับมาจากที่ไปอยู่ลี้ภัยที่อื่นมา เป็นครอบครัวช่างก่อสร้างมาจากอิสาน 2 ครอบครัว บ้านพังหมดแล้ว ส่วนที่ที่อยู่นี่ก็เป็นของนายจ้างที่โครงการเพิ่งเสร็จไป เค้ายังไม่ใช้ที่ทำอะไรเลยให้อยู่ไปก่อน ติดทางน้ำ (คลองกระบี่ใหญ่) ราบเป็นหน้ากลอง

ด้วยความที่เป็นช่างก่อสร้างอยู่แล้ว กลับมาก็ทำบ้าน(แบบง่ายๆ)กันได้เลยอย่างรวดเร็ว

แวะไปตรงเต้นท์ที่เดิมแต่แกว่าเพิ่งได้ไข่มาเหมือนกัน เยอะแล้ว เอาไปแบ่งให้คนอื่นที่ยังไม่ได้เถอะ เลยถามว่ามีตรงไหนอีกไหม แกเลยบอกทางว่าเข้าไปในซอยนั่นเยอะเลย ก็เลยได้เข้าไปในซอยที่ไม่เคยไปมาก่อน ดูตรงต้นๆ ก็เหมือนไม่มีอะไร แต่พอเข้าไปเจอ หลายบ้านทีเดียว เลยเอาไข่ไปให้และแวะพูดคุย


บ้านที่เราเจอคนอยู่นี่ ตรงที่อยู่ติดๆ กันมี 4 หลัง (แต่เลยไปก็ยังมีอีกหลายหลัง) อีก 3 หลังยังไม่กลับมาบ้าง กำลังเริ่มขนของมาบ้าง เลยฝากไข่ไว้ให้เผื่อด้วย ตรงนี้เป็นชุมชนมุสลิม แกว่าจะมีของไปลงที่มัสยิดแล้วก็ไปเอาจากตรงนั้นกัน แกว่าของใช้เสียหายหมด เพราะท่วมมิดชั้น 1 และก็ถึงหน้าต่างชั้น 2 เลย (มีบ้านนี้บ้านเดียวที่ 2 ชั้น อีก 3 หลังชั้นเดียวหมด) เครื่องใช้ไฟฟ้าอะไรพังหมด ต้องการพวกของใช้ เช่น หม้อหุงข้าว


ระหว่างที่คุยมีคนมาขายหอย ป้าเค้าก็เดือดร้อนด้วยเหมือนกัน ก็ให้ไข่ไปด้วย แล้วแกก็จะให้หอยเรามา 2 ถุง เราก็ถามว่าเท่าไหร่ๆ แกก็ไม่ยอมบอกจะไม่ยอมเอาเงิน แกว่าแลกกัน แต่เราก็บอกว่าไม่ได้หรอก เพราะเราไม่ได้เดือดร้อน แล้วนี่ของขาย แกก็ไม่ยอมจะบอกจะให้ท่าเดียว เลยบอกว่าเท่าไหร่จะซื้อเพิ่มไปด้วย แกว่าถุง 20 ก็เลยเอามาอีก 3 ถุง รวม 5 ถุง ให้แกไปร้อยนึง (อิชั้นไม่ค่อยชอบกินหอย -*-)
เสร็จแล้วก็แวะไปที่มัสยิดตามที่บอกมา เข้าไปคุยกับคนที่มัสยิด เห็นว่ามีของบริจาคมา อาหาร เสื้อผ้า แต่มันก็ยังต้องการอีกหนะแหละ คนที่คุยด้วยบอกว่าเอามาให้ที่มัสยิดนี่แหละ แล้วทางมัสยิดจะประกาศเอง ใครเดือดร้อนก็ให้มาเอา เพราะเค้าก็รู้กันว่าใครเดือดร้อนแค่ไหนยังไง ก็เลยว่าเงินที่เหลืออีก 400 กว่าจะไปซื้อข้าวสารมาให้ที่มัสยิดนี้ให้หมด ก้อนสุดท้ายแล้วสินะ แต่ถ้ามีบังเอิญได้เพิ่มมาอีกก็ค่อยจัดมาอีก ของใช้ก็อยากจัดให้แต่คงไม่ได้เงินเพิ่มขนาดนั้นแล้วหนะนะ ~_~
ลิงค์ถาวร
|